Zondag 25/08/2019

Opinie Veerle Malschaert

Waar is de tijd dat praten met elkaar in de supermarkt de normaalste zaak van de wereld was en geen ‘nieuws’?

Kassiersters in de supermarkt Lidl. De Nederlandse supermarktketen Jumbo voert binnenkort een ‘kletskassa’ in, waar klanten een praatje kunnen slaan. Beeld BELGAIMAGE

Veerle Malschaert is actrice en comédienne. Ze groeide op in de Dendermondse wijk Het Keur waar haar ouders een supermarkt uitbaatten.

Een praatje kunnen maken aan een ‘kletskassa’ in een supermarkt in Nederland is blijkbaar iets ‘nieuws’, zag ik deze week in het nieuws. Ze doen dit als actie tegen eenzaamheid. Ik maak een comedyshow Deel mij tegen eenzaamheid, maar goed, ieder zijn ding. 

Los daarvan: ik ben de dochter van een winkelier, Etienne Malschaert. Hij bouwde de kruidenierswinkel van zijn vader – Isidoor Malschaert die marktkramer en kruidenier was en beter gekend als ‘den Doren’ – uit tot een supermarkt. 

Dat was ‘Supermarkt Malschaert’. Werden mijn pampers nog ververst op de kassa van de kruidenierszaak, vanaf mijn vijfde groeide ik op in de grotere winkel. Een echte supermarkt qua grootte en uitzicht (met dermate lage prijzen dat de Colruyt zich eraan moest aanpassen) maar met het hart van een kruidenier, zijnde mijn volkse vader.

Supermarkt Malschaert had geen ‘kletskassa’, maar iedereen mocht er zo lang en zo veel babbelen als je maar wilde. En niet alleen aan de kassa, ook aan de beenhouwerij en de bakkerij, bij de kaasafdeling en de groenten en het fruit, in de gangen tussen de winkelrekken. Ik kan er van meespreken want ik werkte er zowat elk weekend en iedere schoolvakantie van mijn kindertijd, jeugd- en jongvolwassen jaren. Ik heb daar van kleins af aan vriendelijk leren zijn. 

Ambiance

Vriendelijkheid was heilig voor mijn vader, openstaan voor vragen van klanten en kunnen omgaan met alle soorten mensen evenzeer. Het was, achteraf bekeken, echt een feest om er te vertoeven en werken, er was praktisch altijd ambiance. Afstandelijkheid bestond niet. Het personeel noemde zijn ‘baas’ – mijn vader dus – ‘wattekopke’ (omdat zijn witte haar inderdaad op watten leek), terwijl hij hen aansprak met ‘zoeteke’. 

Mijn vader sprak overigens ongeveer iedereen die er kwam aan met ‘zoeteke’ of ‘maat’. Er zat een hart en ziel in die winkel en veel leven en plezier. Af en toe passeerde er zelfs een fanfare (!). En aan de kassa kreeg je niet alleen een glimlach en babbeltje, maar ook nog een handvol bollekes, snoepjes. Zomaar gratis, net zoals de goedendag. Ik wist niet hoe uniek dat was tot ik later, toen de supermarkt verkocht werd, zelf moest gaan winkelen in een zogenaamd ‘echte gewone supermarkt’, me een nummer voelde en winkelen niet zo leuk meer was.

Veerle Malschaert. Beeld rv

En nu is er dus een Nederlandse supermarktketen, Jumbo, gestart met een ‘kletskassa’, een speciale kassa voor mensen die graag een praatje willen slaan. Voorlopig gaat het om een proefproject, lees ik. Dan moet ik eens weemoedig lachen en denken aan een tijd, nog niet zo lang geleden, dat praten met elkaar, spontaan en zonder vakjes en stempels, de normaalste zaak van de wereld was in Supermarkt Malschaert en geen ‘nieuws’.

Mijn vader verdiende ongetwijfeld veel minder dan wat je van zo’n winkel vandaag mag verwachten, maar Supermarkt Malschaert was, achteraf bekeken, blijkbaar toch uniek.

Leve de volkse vriendelijkheid. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden