Zondag 19/05/2019

Waalse beleidsmakers houden niet van dat België met die ambetante zes en een half miljoen Vlamingen

Joëlle Milquet vond het onlangs niet kunnen dat twee Vlamingen een Waalse filmprijs wonnen. Beeld Photo News

Jonas Naeyaert is woordvoerder van de Vlaamse Volksbeweging.

De Waalse goegemeente is niet tevreden over hun geel-zwarte schepensjerpen (ondanks rode franjes en hun gebruik sinds 1837). Sjerpen moeten in Wallonië geel en rood worden, conform de kleuren van het Waals Gewest. "De Waalse burgers begrijpen niet dat hun schepenen een sjerp dragen in de kleuren van een ander gewest," aldus Dimitri Legasse (PS).

Begrijpe wie begrijpe kan. Men maakt in Wallonië een dermate groot probleem van een kleurvisuele associatie met Vlaanderen dat bestuurswetten aangepast moeten worden. Dat men elk jaar 12 miljard heel tastbare euro's ontvangt van datzelfde Vlaanderen blijkt geen belet. Al een geluk zijn euro's zelf niet geel-zwart of het was communautaire hommeles met de Europese Centrale Bank.

Toegegeven, af en toe kunnen wij Vlamingen ook verontwaardigd zijn. Bijvoorbeeld als men in Linkebeek met opzet de taalwet blijft overtreden om de boel te ontregelen. Maar uiteindelijk zijn wij wel een ruimdenkende natie die tenminste buitenlandse films ondertitelt, in plaats van ze te dubben. Godzijdank overigens. Laat dan staan dat we een legislatieve rel zouden ontketenen bij de wat laattijdige realisatie dat er ook ergens rood verwerkt is in de Vlaamse schepensjerpen (de franjes).

Et alors? Helaas is dit niet het eerste geval van Waalse kaakslag-ingitis. In 2010 wou toenmalig Staatssecretaris Etienne Schouppe onze rood-witte nummerplaten vervangen door zwart-gele. Een stuk zichtbaarder en veiliger, volgens studies. Minister Joelle Milquet zei "non" en het bleef bij rood-wit. "De Belg is erg gehecht aan de rood-witte combinatie," zo klonk het. Surveyorganisatoren stonden perplex en bijna alle veiligheidsexperts betreurden de politiek-communautair correcte optie.

Jonas Naeyaert. Beeld rv

In 2013 wou men in Brussel de oude rood-witte verkeerspalen vervangen met geel en blauw als ze "onomstotelijk hun meerwaarde bewijzen op het vlak van veiligheid en herkenbaarheid." Klinkt redelijk, niet? Franstalig parlementslid van de toenmalige FDF, Emmanuel De Bock, vroeg het ontslag(!) van Brussels vervoersminister Brigitte Grouwels (CD&V) omdat - hou u vast - het blauw op de verkeerspalen te donker oogde en dus "te Vlaams".

In-croy-able. Nochtans zou je denken dat, in de geest van die Belgische eenheid die men zo promoot, Franstalige politici de laatste zouden zijn om te klagen en te roepen over schijnbaar Vlaamse symboliek. Onlangs nog riep minister Milquet op tot Belgische eenmaking van de filmprijzen (omdat twee Vlamingen de Franstalige prijs voor beste acteur en actrice wonnen; l'horreur!). Dat is dus dezelfde Milquet die nog liever verkeersonveiligheid riskeert dan met een nummerplaat rond te rijden die - met overspannen fantasie - aan een Vlaamse Leeuw zou kunnen doen denken. Kaakslagbelgicisme ten top.

De waarheid is dat Waalse beleidsmakers eigenlijk niet van dat België houden met die ambetante zes en een half miljoen Vlamingen die voor de verkeerde partijen stemmen. Waalse beleidsmakers blijven bij Vlaanderen omdat dat financieel en politiek voordelig is. De putten die door de verouderde economie en de deficitaire Waalse begrotingen worden gemaakt, worden automatisch dichtgereden door Vlaanderen.

Handig toch? Maar zoals sommige jonge echtgenotes wachten op de erfenis van hun oude man, wacht Wallonië op het moment dat er geen Vlaamse euro's meer over de taalgrens rollen. Wanneer dat gebeurt, is Wallonië goed voorbereid om de biezen te pakken: Het Franstalig 'Plan B' moet ervoor zorgen dat de toekomstige Vlaamse staat zo weinig levensvatbaar mogelijk blijkt.

Dat kan door Brussel uit Vlaanderen te lichten (en toe te voegen aan het Waalse territorium). Met de corridorsplitsing van BHV, de Brusselse Metropolitane Gemeenschap, de ongrondwettelijke Fédération Wallobrux en nu ook de Brusselse expansieplannen in vorm van een nieuw voetbalstadion en bestuurscentrum in Grimbergen zijn de Waalse politici al aardig op weg. Wees dus gewaarschuwd: wanneer de Waalse vos de Belgische passie preekt, dient dat louter om de kille Waalse realpolitik te verbergen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.