Donderdag 21/01/2021

OpinieNadia Kara

Vrouwen in het nachtleven zijn volgens ‘Platendraaiers’ alleen goed om een dansvloer mee te vullen, te muilen en te zagen

De Canvas-documentaire 'Plaatendraaiers'.Beeld VRT

Nadia Kara (32) is communicatieconsultant voor nightlife en evenementen, promotor en dj.

2020 was een verschrikkelijk jaar voor de muziek- en eventsector. Met Platendraaiers kregen we de kers op de taart. 

Sinds 13 december kunt u op Canvas en VRT.NU naar Platendraaiers kijken, ‘een documentairereeks die een kijk geeft op 50 jaar dj-cultuur in België’. Deze docu, gemaakt door Kristof Michiels (dj 4T4 van ’t Hof Van Commerce), heeft de ambitie om in drie afleveringen van een uur de geschiedenis van de dj-cultuur in België in te duiken, samen met een rist dj’s geselecteerd en geïnterviewd door Kristof himself. Grote namen zoals Pat Krimson, 2Many DJ’s, Dimitri Vegas, pioniers zoals Joe Berluck (de vermeende uitvinder van de eerste discobar), Mike en Zaki van de Mike en Zaki drive-in show en tientallen anderen die in de voorbije decennia regelmatig achter de platendraaiers stonden. 

Ik ben zelf actief in de scene en was zeer benieuwd naar deze docu. Het eerste halfuur gaat voorbij en het valt op: geen vrouw te bespeuren. In de veertigste minuut vertelt TLP, bekend van zijn r&b-sets, waarom hij voor dit genre heeft gekozen: “Ik hou van seks en ik wilde de vrouwen doen dansen. Het is niet dat ik het deed omdat vrouwen deze muziek willen horen…” Hij wordt onderbroken door Kristof: “Jawel!” en geeft toe, lachend: “Ja, ja, da’s waar. Ik hou niet van zeurende vrouwen.” De eerste aflevering is bijna afgelopen en dat is de eerste keer dat vrouwen worden vermeld.

Op het laatste nippertje spot ik eindelijk Amelie Lens, geïnterviewd tussen de soep en de patatten. Oppervlakkige vragen, Kristofs afstandelijke houding… Ik durf nog niet te oordelen, maar ik voel al een krop in mijn keel. In de volgende twee afleveringen komen er ongelooflijk veel sprekers aan bod onder wie, verrassing, een tweede vrouw! Terwijl haar mannelijke collega’s zich verdiepen in het definiëren van wat iemand tot een goede dj maakt, mag Trish Van Eynde, iconische figuur in de Europese technoscene, ons vertellen over haar gehoorproblemen. Iets later krijgt Zohra haar two seconds of fame met een uitleg over wat de filterknop doet op een mengpaneel. De vierde (en laatste, sorry voor de spoiler) vrouw die in beeld komt is D’Stephanie – zij het via archieffragmentjes.

Van links naar rechts: dj's Charlotte de Witte, Black Mamba, Amelie Lens en AliA.Beeld De Morgen

Als ik mijn beeld van het Belgische nachtleven op basis van Platendraaiers moest vormen, hebben vrouwen daar geen plaats in. Goed om een dansvloer te vullen, met mannen te muilen, verzoekjes te doen en uiteraard te zagen bij TLP. Mensen met migratieroots waren ook amper te bespeuren: Mo Becha (The Glimmers) werd kort geïnterviewd en twee dj’s met een ‘niet-Vlaamse naam’ spelen Discopoly, een soort Monopoly waar je failliet gaat als je op het ‘meiske zwanger’-vakje belandt. Vrouwen kunnen dus ook jouw leven verpesten door zwanger te worden. Noted. Over de gigantische rol van de lgtbqi+-gemeenschap doorheen de jaren wordt gewoon gezwegen. Los van een homofoob mopje van Mike en Zaki was dat blijkbaar niet belangrijk genoeg om de final cut van Kristof te halen.

Historisch gezien is nightlife ontwikkeld met één doel: mensen samenbrengen. Peace, love, unity and respect. Ondanks de discriminatie die zoals overal aanwezig is (denk maar aan de door policy van nachtclubs) heeft het nachtleven levens gered, van mensen die elders geen plaats vonden in de maatschappij. Het heeft vrouwen, genderfluïde en niet-witte mensen bloed, zweet en tranen gekost om daar iets te betekenen. Dat wordt allemaal ontkend door de mannelijke, witte bril van Kristof & co., want Platendraaiers is allesbehalve inclusief. Het is een gentlemen’s club en wij staan niet op de lijst.

Ik hoor het al: “Geef toe, de belangrijkste mensen in nightlife en de bekendste dj’s zijn toch witte mannen.” Klopt dat? Tussen 1988 en 1994 gaf Laurence Vanloo de zotste feestjes in haar club At The Villa, waar dragqueens een centrale plek hadden. La Demence, dat ruim dertig jaar bestaat, is een iconische hub voor gay cultuur in Brussel. Wat betreft vrouwelijke dj’s heb ik nog wat tips voor 4T4: Lady S, vijftien jaar bezig, Black Mamba, bekend om haar genrebending sets, of Rrita Jashari, dj en programmator voor de Vaartkapoen.

Als documentairemaker kun je de geschiedenis niet herschrijven, maar kies je wel wie en wat je gaat tonen, en hoe. Ja, Platendraaiers kreeg goede reviews en werd gedeeld en aangeraden door... de vele mannen uit de sector. Dezelfde witte mannen die er zo goed als alle machtige posities bekleden. Dat Platendraaiers zijn weg vindt naar een openbare omroep begrijp ik niet. Waarom vond de eindredactie van Canvas het aanvaardbaar een documentaire te verspreiden die zoveel mensen uitsluit?

Het gebrek aan diversiteit blijft bestaan zolang de mensen die er effectief iets aan kunnen doen het probleem niet willen erkennen. Alleen als we er allemaal samen bewust mee omgaan, kunnen we stap per stap verder geraken. We moeten beter doen dan quota, dan tolerantie, dan open-mindedness. We moeten mikken op verandering en representatie, op en achter de schermen. Ook in onze sector. Nu alles toch even platligt, is het een goed moment om na te denken hoe we het kunnen heropstarten op een meer inclusieve manier.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234