Zondag 15/12/2019
Hugo Camps. Beeld stephan vanfleteren

Column

Vroeger sloegen heersers erop los, nu neuken ze erop los

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Er is geen excuus voor grensoverschrijdend seksueel gedrag. Misbruik van macht en monopolies verzwaren alleen maar de ongepaste agressie. Maar je hoeft geen kampioen verzachtende omstandigheden te zijn om met enige terughoudendheid te berichten over de penisnood van deze of gene. Ook omdat iedere insinuatie onherstelbaar is. En er is toch al de schaamte die bij slachtoffers blijft duren nadat ze misbruikt zijn.

Steeds vaker hoor je mensen om de doodstraf roepen, zeker bij misbruik van kinderen. De terechte weerzin laat geen nuances meer toe. Pek en veren over de vermeende dader.

Ik was zeer getroffen door de oproep van acteur Axel Daeseleire om niet alle plegers van seksuele delicten unverfroren naar de schandpaal te voeren. Hij verwijst naar Kevin Spacey en dichter bij huis naar Guy Van Sande, die in verdenking is gesteld wegens bezit van kinderporno. De lynchethiek gaat de acteur iets te snel en te radicaal. Zolang er niets bewezen is, wil hij dat er gezwegen wordt. Het is een moedig en kwetsbaar standpunt dat groot respect verdient in deze tijd van revanchistisch opbod.

In het kader van #MeToo zijn het voorlopig vooral film- en theaterproducenten, regisseurs en acteurs die zich in de morele afgrond hebben gestort. Fictie is een gemakkelijk alibi om een jongeman uit de broek te regisseren. Het risico bestaat dat we ons blind staren op één beroepscategorie. Alsof in de zogenaamd rationele wereld van politiek en business minder vuiligheid te signaleren valt. De eenzijdigheid van de heksenjacht op bekende televisiekoppen is een wankele basis voor rechtspleging. De ruïnering van carrière treft niet alle daders even hard. Bisschop Roger Vangheluwe zit bij mijn weten nog altijd vrolijk te rentenieren aan de Loire in Frankrijk. Hij wordt – o schande – in christelijke naastenliefde met rust gelaten.

Axel Daeseleire deed een oproep om niet meteen alle (vermoedelijke) daders van seksuele delicten aan de schandpaal te nagelen. Beeld Photo News

Affaire-Trusgnach

Ik herinner me de affaire-Trusgnach als de dag van gisteren. In een verzonnen verhaal van een nietsnut uit de Hasseltse horeca werd vicepremier Elio Di Rupo valselijk beschuldigd van pedofilie. De socialistische voorman moest bij premier Jean-Luc Dehaene en minister Philippe Busquin op het matje komen en oneervol ontslag dreigde. Di Rupo dacht aan zelfmoord. Uiteindelijk is de leugenachtigheid van de fantast ontmaskerd, maar op een onderzoek naar de herkomst van het verhaal is het nog steeds wachten. Dat wil zeggen: afgevoerd. Alleen weten we dat een van de agenten die de affaire naar buiten heeft gebracht zelfmoord heeft gepleegd. De valse beschuldiging heeft Elio Di Rupo voor de rest van zijn leven getekend.

Seksueel geweld berust meestal op machtsverhoudingen. Op de bizarre vanzelfsprekendheid dat iemand iets over het lichaam van een ander zou te zeggen hebben. Het is meer een gesloten cultuur van superioriteit dan van armoedige lust. Macht corrumpeert niet alleen, macht erotiseert ook. Het enige antwoord op de ellende van overschrijdend seksueel gedrag is totale gelijkwaardigheid. Tussen partners, tussen baas en werknemer, tussen de geslachten. Ongevraagde perversie ontstaat niet door een kort rokje of een geile blik, het ontstaat uit machtspretentie. De gelijkwaardigheid is de laatste tijd behoorlijk in de verdrukking gekomen door de blinde aanbidding van het vrijheidsdenken. Beide grondwettelijke ankers zijn volledig uit balans.

Vroeger sloegen heersers erop los, nu neuken ze erop los. Het is dezelfde stamboom van vermeende prerogatieven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234