Dinsdag 18/06/2019

Opinie

Vraag het eens in de landen waar die gele hesjes ineen genaaid worden

Jelle Joseph. Beeld rv

Jelle Joseph, activist, Gent.

Benjamin Franklin wist het al: “In this world nothing can be said to be certain, except death and taxes.” Ik weet welke van de twee me met iets meer afschuw vervult.

Anderhalf jaar geleden werd mijn vriendin gediagnosticeerd met triple negatieve borstkanker. Zij was vijfendertig. De oncoloog wist ons te vertellen dat er verdacht veel triple negatieve kankers gemeld werden bij relatief jonge mensen in het Gentse. Zijn eerste gok was dat de luchtkwaliteit daar voor ergens tussen zou zitten.  Wij wonen onder het viaduct van Gentbrugge.

Wij hebben twee kinderen. Wij doen alles met de fiets. Voor lange afstanden nemen we de trein. Niemand van ons gezin heeft ooit de binnenkant van een vliegtuig gezien. Onze CO-uitstoot zit wel snor. Ongeveer het driedubbele van een Malinees gezin, schat ik. Dit is een levenskeuze. Wij verwachten geen applaus. Toch happen wij door ons eigen gedrag geen hap minder gif binnen.

Ons huis davert letterlijk van het sluipverkeer en elke dag wagen wij lijf en leden om ongeharnast tussen school, werk en thuis te fietsen terwijl gehaaste pendelaars ons in stalen kooien voorbij razen. Onze samenleving offert niet alleen onze volksgezondheid op aan de auto.

Ook onze openbare ruimte, onze stilte en ons moreel recht van spreken op het internationaal toneel tegenover oliestaten en industriële giganten. De werkelijke kost van fossiele brandstoffen ligt veel hoger dan de prijs die we ervoor betalen. 

Het veralgemeend gemotoriseerd vervoer, is niet alleen een vanzelfsprekendheid geworden in elke kapitalistische economie. Het is bovenal een vorm van waanzin, een zinsbegoocheling. Telkens als iets of iemand zich roert om het autoverkeer aan banden te leggen, ontpoppen doorgaans brave burgers zich tot onvervalste vrijheidsstrijders met een toon en strategie die rechtstreeks uit een handboek voor stadsguerrillero’s zijn gelicht.

In Gent werd het mobiliteitsplan ingevoerd. Een instrument om ochot ochere het doorgaand verkeer uit de binnenstad te weren. Sinds de invoering hangen her en der affiches waarop schepen Watteeuw (Groen) een clownsneus of Hitler-snorretje kreeg aangemeten. Twee manifestaties werden gehouden en wie de vele voorkeursstemmen van Mathias De Clercq (Open Vld) niet toeschrijft aan zijn 90-gradenbocht in dit dossier, die heeft er niets van begrepen.

Klootjesvolk tegen klimaathypocriete bakfietsyuppies

Zie ook de gilets jaunes, lagere middenklasselui en verarmde middenstanders die in een klimaat van stijgende levenskosten protesteren tegen de hoge brandstoftaksen. Deze mensen hebben een punt. Natuurlijk komt de dieseltaks niet rechtstreeks ten goede aan ecologische initiatieven. Vooruitgangsoptimisten als Michel en Macron hebben heus wel andere prioriteiten dan het redden van de onderklasse of het leefmilieu. Uit verschillende hoeken probeert men dit burgerprotest te framen als een reactie van uitgeperst, ruraal klootjesvolk tegen klimaathypocriete bakfietsyuppies uit de stad.

De recuperatiepogingen zijn legio. Rechtse analisten zoals Joachim Pohlmann claimen deze beweging als de terechte wederopstanding van de ‘gewone mens’. Ook links probeert garen te spinnen bij het beeld van de uitgebuite arbeidersklasse in verzet. Opiniemakers zoals Raoul Hedebouw, Thomas Decreus en Dirk Holemans verkondigen in koor dat de ecologische ommeslag sociaal zal zijn, of niet zal zijn.

Eerder het tweede, dus. In realiteit is dit brandstofprotest geen idealistische oproep tot solidariteit. Deze mensen komen niet op straat voor meer openbaar vervoer. Niet tegen de vrijgestelde luchtvaartsector. Niet tegen het feit dat we zes aardes zouden nodig hebben als elke wereldburger met evenveel sense of entitlement in een autootje zou rondtuffen. Dit is slechts een voortzetting van de politiek sinds het begin der tijden: georganiseerd egoïsme.

Ik kan iedereen bij deze geruststellen. Echte schaarste wordt vandaag niet ervaren in de pompstations van het rijke Westen. Dit zijn slechts opstootjes. 

Vraag het eens in de landen waar die gele hesjes ineen genaaid worden: wie écht arm is, die kan geen auto betalen. Indien deze allerarmsten onze aanvoerlijnen zouden droogleggen, hoe zou hun pleidooi tot solidariteit hier ontvangen worden?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden