Zaterdag 19/10/2019

Opinie

Voor veel politieke leiders blijft het moeilijk te weerstaan aan de drang om polariserende boodschappen te verspreiden

Youssef Kobo Beeld Diego Franssens

Youssef Kobo is sociaal ondernemer, opiniemaker en CD&V-politicus.

Het lichaam van een meisje onder een zilvergouden deken op de straten van Nice. De bloedsporen van tientallen mensen op de dansvloer van de Bataclan. Vijf witte lijkzakken op een oever van Utoya. Het zijn maar enkele van de beelden die de jongste jaren op ons netvlies werden gebrand.

Vandaag: een moskee in Christchurch bezaaid met lijken. Slachtoffers van doorgeslagen extremisten. Die hun haat op onschuldige burgers wilden botvieren. 

Deze extremisten zijn exponenten van religieuze en politiek-ideologische fanatici die inspelen op hun angst. Demagogen die bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten en zweren de waarheid in pacht te hebben. Die bij hoog en laag beweren dat hun manier van leven bedreigd wordt, die continu, met hondenfluitje of expliciet, minderheidsgroepen als de schuldige van al hun problemen aanwijzen. En onophoudelijk fantaseren over een glorierijk mythologisch verleden waarin de bevolking nog homogeen en de toekomst van hun land nog voorspoedig was.

Het is geen toeval dat delen van het manifest van de Australische terrorist Brenton Tarrant ons bekend in de oren klinken. ‘De poorten van Europa staan open.’ ‘Moslims bedreigen onze cultuur.’ ‘We worden overspoeld door vluchtelingen.’ ‘Een invasie door een vijandige cultuur.’ Doemberichten die de afgelopen decennia de rode draad vormden van extreemrechts in West-Europa. Maar in de nasleep van de bloedige reeks aanslagen door IS in Europa en de vluchtelingencrisis van 2015-2016 steeds vaker werden opgepikt door meer respectabele politici op de rechterflank.

In een hypergeconnecteerde wereld van echokamers, clickbait, filterbubbels en social media zijn Belgische jongeren achter hun pc even vatbaar voor extremistische propagandavideo’s uit Syrië als jonge adolescenten in Australië die op hun smartphone de anti-islamtoespraken van Tony Robinson in het Verenigd Koninkrijk bekijken. Aanslagen zoals deze in Nieuw-Zeeland zullen dan weer beïnvloedbare jonge mannen aan de andere kant van de wereld inspireren om wraak te nemen in naam van de terreurslachtoffers. Een opbod van angst, haat en polarisatie dreigt ons te verzwelgen.

Net deze sombere vaststelling moet politici tot meer verantwoordelijkheidsbesef en leiderschap aanmanen. Ook hun woorden kunnen desastreuze gevolgen hebben. Voor veel politieke leiders blijft het moeilijk om te weerstaan aan de drang om polariserende boodschappen te verspreiden in tijden van ontwrichting en onzekerheid. Boodschappen die op korte termijn wellicht veel bijklank krijgen en stemmen opleveren, maar op langere termijn het sociale weefsel van onze samenleving vernietigen. Laten we de woorden van Abraham Lincoln niet vergeten. “A house divided against itself cannot stand.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234