Maandag 14/10/2019
Mark Coenen. Beeld Bob Van Mol

Column

Voor proactieve agressie is geen aanleiding of provocatie nodig

Mark Coenen is columnist. 

Proactieve agressie is een koelbloedig, weloverwogen en offensief soort van agressie. Er is geen aanleiding of provocatie voor nodig: it’s a way of life. Men weet niet beter. Men wentelt zich genoegzaam in zijn eigen wreedheid. Daarbij kan men nauwelijks een monkellachje bedwingen.

Proactief agressieve mensen vertonen agressief gedrag om anderen te intimideren, te domineren en te pesten. Het gedrag wordt ook beloond en daardoor bekrachtigd als een geschikte manier om zijn doel te bereiken. Het is een persoonlijkheidsstoornis.

De medestanders kunnen hun lol niet op van leedvermaak, teweeggebracht door de vernedering van het deplorabele sujet dat in het schootsveld sukkelde en achteloos maar vakkundig wordt afgemaakt. De anderen tolereren het gedrag omdat ze schrik hebben om zelf onderwerp te worden van bijtende toorn en venijn.

Leplazarus

Hier is zelfs geen bruggetje meer nodig naar de politiek: het is de definitie van hoe een deel van zij die wij hebben gekozen om ons te vertegenwoordigen zich gedragen als hen een microfoon onder de neus wordt geschoven.

De media lusten er wel pap van, interviewen zich het leplazarus en citeren honderduit, waardoor er na een tijd helemaal geen houden meer aan is en iedereen begint mee te doen. De overtreffende trap van carnaval.

In dat sadistische universum waant men zich onaantastbaar, al hoort daar ook enige valse bescheidenheid bij: niets is voor altijd, ook mijn carrière zal ooit eindigen met pek en veren. Slim.

Proactieve ontwapening van eventuele kritiek die vrij spel geeft om de tegenstander nog meer de grond in te boren. Achteraf wordt er dan gesust dat men het zo niet bedoelde en gezinspeeld op de overgevoeligheid van de tegenpartij. Twee keer winst.

Caligula

“Hij had vele slechte eigenschappen, maar in het beledigen van mensen blonk hij uit”: zo omschrijft Tom Holland in Dynastie, zijn boek over de opkomst en ondergang van Julius Caesar, keizer Caligula. 

Hij die zijn paard consul wilde maken was een notoir slecht karakter dat zelfs zijn meest getrouwe medestanders graag belachelijk maakte. Zo ook Cassius Chaerea, een trouwe pretoriaan met een hoge, vrouwelijke stem. Om hem te jennen gaf Caligula hem op missie altijd een vrouwelijk wachtwoord mee. Lachen! Caligula kon zijn lol niet op. 

Op een dag had Cassius Chaerea het wel gehad. Toen hij weer eens werd uitgelachen trok hij zijn zwaard en trof Caligula’s nek. Hij had slecht gemikt. Het zwaard doorkliefde de schouder maar bleef steken achter Caligula’s sleutelbeen. Tot de andere pretorianen ongenadig op hem begonnen in te hakken. Een ongezien bloedbad. 

“Het was,” schrijft Holland, “Chaerea die hem uiteindelijk onthoofdde”. Caligula’s Germaanse lijfwachten, die te laat waren, lieten wat overbleef van het lichaam met het afgehakte hoofd liggen en sloegen op de vlucht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234