Zaterdag 06/06/2020

Opinie

Voor het eerst in mijn leven ben ik bang in mijn eigen stad

In de Brusselse Nieuwstraat bleven gisteren veel winkels gesloten.Beeld belga

Marc Didden is columnist en Brusselaar.

Het moet niet altijd Molenbeek zijn. Soms treft de waanzin ook de landelijke pracht van Vlaams-Brabant, waar de witlofboeren zo rond het midden van vorige eeuw hun akkers omgebouwd zagen worden tot wat men toen nog zo mooi 'vlieghavens' noemde. Onnoemelijke vlekken op de landkaart van België die luisterden naar schilderachtige roepnamen als Melsbroek en Zaventem. Het werden al meteen hotspots vanwaaruit de op sangria en castagnetten azende Vlamingen en Walen hun grijze en nog van de Tweede Wereldoorlog herstellende vaderland even konden ontvluchten.

De luchthaven van Brussel Nationaal is intussen een mastodont geworden waar ieder van ons weleens geweest is en wellicht ook een goed of een slecht moment heeft meegemaakt. Vanaf gisterenochtend is het grondgebied van Zaventem ons eigen ellendige stuk ground zero.

Brave mensen die gewoon wat vroeg met paasvakantie gingen, zakenlui die een businesstrip gepland hadden, studenten die op schoolreis trokken, vrouwen die aan de check-inbalies werkten of koffie aan het brouwen waren zijn er brutaal opgeschrikt door twee lafhartige bomaanslagen en hebben er in het beste geval een trauma aan overgehouden en in het slechtste geval een amputatie. Of erger.

Terwijl ik om 8 uur dinsdagochtend probeerde wakker te worden en even later aan het worstelen was met een weerspannige toast die maar niet uit de broodrooster wilde springen, besloot ik thuis geen koffie te drinken maar dat te doen bij de merkwaardige espressobar Or, vanwaar ik mij na het nuttigen van één of twee dubbele caffe machiatti naar het Centraal Station zou begeven om er tickets voor een reisje met de Thalys te regelen. Maar nog eer ik mijn tanden gepoetst had, vernam ik al dat het Centraal Station gesloten was en dat het metrostation Maalbeek in de lucht aan het vliegen was.

Ik dacht meteen: dat ga ik niet doen, die Thalys-reis. Ik ga - dik tegen mijn zin - thuis blijven, zoals gevraagd.

Marc Didden.Beeld Yann Bertrand

Voor het eerst in mijn leven ben ik bang in mijn eigen stad en zie ik, terwijl ik door mijn koffie roer dat de barista's van de Or - met voorsprong de vriendelijkste vrouwen van de wereld - ook bang zijn. Bleker dan anders. Maar niet zo bleek als ik.

Terwijl ik terug naar huis loop, zie ik hoe de ene winkel na de andere de rolluiken naar beneden laat en hoe het personeel zich met schrik afvraagt wat ze verder aan moeten met deze dag, met hun leven, met dat van hun kinderen.

Ik besluit van te doen alsof ik niet meer bang ben en vraag aan mijn vrouw of ze mee een visje wil gaan eten. Dat doen we. Al zijn de meeste restaurants vergrendeld en zitten we uiteindelijk zo goed als alleen bij De Vismet. Het visje is even lekker als anders maar toch smaakt het vandaag vooral naar de dag dat het zonlicht niet meer scheen.

Brusselaars kunnen doorgaans tegen een stoot. De Hertog van Alva is hier namelijk al langs geweest, alsook de supporters van Standard. Maar vandaag lacht niemand meer en is iedereen bleek en bang. In een winkelraam zie ik iemand staan: een schijtebange Brusselaar. Yours truly.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234