Dinsdag 22/10/2019

Column

Voor gezinnen in armoede is het nog even wachten op hun Tomorrowland

Yasmien Naciri is marketeer, student aan de UA en voorzitter van hulporganisatie Amana. Haar wisselcolumn met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

“Regering zal Europese armoedegrens niet halen.” Zo luidde de kop boven een artikel waarin werd bericht over hoe onze ambitieuze regering de handdoek in de ring werpt en daarmee talloze gezinnen in armoede alweer in de steek laat. Na de verbroken verkiezingsbelofte voor een begrotingsevenwicht in 2018, waaraan deze regering haar socio-economisch lot verbond, is ook het armoededossier een thema waarover de regering ons geen blaasjes meer wil wijsmaken.

Ik stel me dan ook ernstige vragen bij de integriteit van politieke partijen die beweren zich te engageren om armoede te bestrijden, maar zich halverwege bedenken en kiezen voor eigen gemak. Wat is het nut nog van een regeerakkoord als blijkt dat het een groot politiek spel is waarvan de spelregels tijdens de match zomaar veranderd kunnen worden?

Schaamrood op de wangen

Nu goed, een complex gegeven als het begrotingstekort doet nog niet meteen bij de meeste gezinnen een alarmbel luiden, maar een gebrek aan ambitie en doorzettingsvermogen om elk gezin boven de armoedegrens te krijgen zou het schaamrood op de wangen van politici meer dan rechtvaardigen.

Het Samusocial-schandaal toonde al aan dat zelfs een ethisch minimum in de politiek voor sommigen te veel gevraagd is. Het mag een zegen zijn dat in het publieke debat, met de media als aangevers – liever laat dan nooit –, de talloze structuren van zelfverrijking onder politici aan het licht zijn gekomen. Het is daarom een collectieve plicht van de vierde en vijfde macht om erop toe te zien dat de overheid enerzijds transparant handelt en er anderzijds alles aan doet om haar geformuleerde ambities waar te maken.

Zo ook is armoedebestrijding geen boksmatch waar je de handdoek zomaar even in de ring kunt gooien als het even te moeilijk wordt. Ik verwacht van de regering niets minder dan een blijvende inzet in de boksring tot de allerlaatste minuut. Dat is namelijk dezelfde situatie waarin meer dan 650.000 Vlaamse gezinnen zich bevinden. De strijd tegen armoede is geen gevecht dat je zomaar kunt opgeven of pauzeren. Armoede is voor een op de tien Vlamingen een onophoudend gevecht.

Vicieuze cirkel 

Helaas lijkt het erop dat sommige politieke partijen de bokshandschoen alleen nog aantrekken om tegen elkaar te vechten. Er wordt op die manier net genoeg gevochten om het iets beter te doen dan de vorige regering, zodat elke vorm van terechte oppositie van tafel kan worden geveegd met ‘two wrongs make a right’-drogredenen. 'Zolang we het maar beter doen dan de socialisten, valt ons niets te verwijten', lijkt het motto van deze regering.

Intussen blijven gezinnen in een vicieuze cirkel zitten waar ze niet uit geraken. Het voelt daarom als een ongemakkelijke waarheid aan om aan hen te moeten toegeven dat het minstens wachten is op een volgende regering, vooraleer ook zij kunnen dromen van een beter leven in Tomorrowland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234