Woensdag 27/05/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Voor even wil ik het hen echt wel geven, de ervaring van het kind, als een attractie in een pretpark

Julie Cafmeyer is columnist.

Ik ben op bezoek bij mijn vader en we belanden in de tuin van de buren voor een aperitiefje. De buurman schenkt mij een glas witte wijn uit, kijkt me doordringend aan en zegt: “Ik heb nagedacht over jou.” “Interessant”, zeg ik terwijl ik een slok neem. “Ja, ik heb diep nagedacht over jouw leven en ik ben tot de volgende conclusie gekomen: ik vind dat jij kinderen moet maken.”

Ik denk: Oh nee, daar gaan we weer.

Mijn vader moedigt de gedachten van de buurman rondom mijn toekomst enthousiast aan. “Ja, dat vind ik ook! Ik heb ook over jouw leven nagedacht en ben tot exact hetzelfde idee gekomen. Een kindje, dat zou zo leuk zijn!”

Ik beeld me mijn vader in als grootvader. Hij zou met die kleine gaan fietsen, de kleine leren zwemmen, de kleine knuffelen. Het zou er mooi uitzien.

Ik zeg wat ik altijd zeg: “De aarde warmt op, er zijn te veel mensen, bovendien heb ik echt geen zin om in lockdown-tijden een kind op te voeden.” Mijn vader en mijn buurman zeggen dat de toekomst van de wereld er nooit goed uitziet. Het zijn altijd barre tijden van dreiging. Je moet geen rekening houden met rampscenario’s.

De buurvrouw zegt: “Geniet van deze jaren, Julie. Die jaren voor mijn dertig, voordat ik kinderen kreeg, nemen ze mij nooit meer af.” Ze kijkt nostalgisch in de verte, alsof ze met een zekere droefenis mijmert over fantastische, niet te overtreffen, wonderbaarlijke jaren.

Het buurmeisje, hun dochter, zegt dat ze me begrijpt, dat zij er ook geen zin in heeft.

De buurman zegt: “Vertrouw me gewoon, Julie. Ik voel dat.”

Ik lach. Ik lach niet gemeend. Ik lach omdat ik hoop dat het gespreksonderwerp verandert.

Mijn vader zegt: “Je lacht zo lief! Je wordt er helemaal zacht van!”

Ben ik een leukere vrouw als ik glimlach als we over mogelijke baby’s praten? Zal ik een zachtere vrouw worden als ik een kind krijg? Is een zachtere vrouw beter? Wat is een zachte vrouw? Wanneer zal ik de moed hebben om me niet langer ‘zacht’ voor te doen? Wanneer zal ik zeggen dat ik niet wil dat ze over mijn leven nadenken, dat ik niet wil dat ze iets voelen wat ik niet voel?

Ik zeg: “Ik voel het gewoon echt niet.” Ik zeg het alsof het toch een beetje spijtig is, dat ik hen wel een plezier wil doen, voor even dan, niet mijn hele leven, voor even een kindje maken, dan kan iedereen zeggen dat ik zo’n zachte vrouw ben geworden en kunnen ze met de kleine spelen. Ik bedoel dit niet ironisch, ik meen het, voor even is het goed. Ik wil het hen echt wel geven, de ervaring van het kind, als een attractie in een pretpark. Even meemaken hoe het voelt.

De buurman zegt: “Weet je wat zo bijzonder is aan een kind? Relaties, vriendschappen veranderen. Maar je kind, dat is er. Daar moet je sowieso mee door. Dat is zo mooi.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234