Dinsdag 26/05/2020

Interview

"Voor een goed idee is er altijd ruimte"

Beeld Stefaan Temmerman

Van vader op zoon. Film- en documentaire-maker Erwin Provoost (61) en zijn zoon Alexander (26, tv-maker) richten samen een productiehuis op, Het Konijn. "Op een bepaald moment zal het ongetwijfeld gaan botsen, maar nu leren we nog vooral van elkaar."

Ver moesten Erwin en Alexander Provoost het niet zoeken toen ze een naam voor hun nieuwe productiehuis moesten vinden. Als pasgeboren baby kreeg Alexander al de troetelnaam Konijn, en zijn moeder gaf hem de jaren nadien telkens een konijnenknuffel voor zijn verjaardag. Toen Alexander het huis uittrok, erfde Erwin Provoost de troetelnaam. Zelfs op de grote muurschildering naast het ouderlijk huis in Destelbergen staat een konijn, ergens ver onder de grote Seaking-helikopter uit Windkracht 10. "Ja, er is wellicht sprake van enige voorbestemdheid," zegt Alexander.

Maar de voorbestemdheid zit niet alleen in de konijnen. Dat Alexander in de voetsporen van Erwin treedt zal ook niet geheel toevallig zijn. Als kleine gast trok hij aan de hand van zijn vader mee naar de sets en premières, om zes jaar geleden als stagiair aan de slag te gaan bij de telenovelle David. Bij Eyeworks, het productiehuis waar zijn vader toen baas was. Niet meteen de makkelijkste erfenis. "Het voordeel is dat ik ben begonnen bij fictie, en op de callsheet sta je met je voornaam. Ik was gewoon Alexander op de set. Op een bepaald moment legden een aantal mensen de link, maar gelukkig had ik me toen al wat kunnen bewijzen. Natuurlijk heb je af en toe iemand die zich afvraagt of ik het niet cadeau heb gekregen, maar grote nadelen heb ik nooit ondervonden. En grote voordelen ook niet."

"Toen hij stage wou doen, heb ik wel een paar mensen gebeld", vult Erwin Provoost aan. "Dat is meteen ook de laatste telefoon die ik gedaan heb. Je moet je zoon geen voorrang geven, maar je moet ze ook niet benadelen. Als ik jonge mensen wil coachen en helpen, zie ik niet in waarom ik dat niet met mijn eigen zoon zou doen? Hij heeft de ambitie om in deze sector verder te gaan, en ik zal hem met plezier helpen. Maar ik zal hem ook geen cadeaus doen. Uiteindelijk moet hij het zelf waarmaken."

Dat waarmaken mag hij de volgende maanden doen met Kattenoog, de eerste productie die Het Konijn in de steigers heeft staan voor VTMKZOOM en het Nederlandse RTL Telekids. De jeugdreeks komt er op initiatief van WPG Uitgevers, waar Erwin Provoost tot begin vorig jaar aan de slag was om de audiovisuele poot uit te bouwen. "Maar WPG wil niet zelf produceren, en de geschikte producent vinden was een probleem. Kinderproducties werken niet met de grote budgetten, je moet er ervaring mee hebben, ... Tot Peter Quaghebeur (de CEO van WPG, red.) me vroeg waarom ik het dan niet zelf deed. Voor een project als Kattenoog kriebelde het wel."

Beeld Stefaan Temmerman

Nieuw productiehuis

Het idee om daarvoor een nieuw productiehuis op te richten, kwam echter van Alexander en van zijn vriendin, Cheeru Mampaey, Zij werkt momenteel als hoofdredactrice bij het Nederlandse realityprogramma Utopia maar wordt binnenkort ook een Konijn.

"We waren hier eens aan het eten toen mijn vader gepassioneerd vertelde over Kattenoog van Anjali Taneja (de schrijfster van Huis Anubis, red.). Maar helemaal van nul starten was voor hem misschien wat veel, en hij had geen ervaring met kinderreeksen. Toen vroeg ik hem mij even niet te bekijken als zijn zoon, maar als de productieman van D5R, een kinderreeks met kleine budgetten. Zo is de bal aan het rollen gegaan. Ik wou niet per se weg bij Eyeworks, maar deze kans was te mooi om te laten liggen."

"We zijn er zeker van dat het op een bepaald moment wel zal botsen, maar nu leren we nog vooral van elkaar. Ik kan met kleine budgetten werken en heb ervaring met kinderprogramma's. Paps kan zeer goed onderhandelen over heel grote bedragen, ik dan weer heel goed over vijftig euro. Daar vullen we elkaar zeer goed aan."

"Ik las net nog in De Morgen een interview met Robin Wright over House of Cards, de presidentsvrouw die er tegelijk sexy en deftig wil uitzien. Ze vertelde hoe ze bij Prada een kleedje hadden gevonden dat in aanmerking kwam voor haar en daarmee aan de slag gingen: kortere mouwen, een riem in plaats van knopen... Zo zou het moeten zijn, maar zo kan het niet meer. Dat is doodjammer. We zien ook hoe Borgen gemaakt wordt, maar we hebben de tijd en de middelen niet. Dat is de frustratie van veel filmmakers hier."

"Wat ook meespeelt is dat mensen vandaag veel fictie zien dankzij de Netflixen van deze wereld. Daardoor hebben ze een bepaald referentiekader. Als Vlaamse producer zul je daaraan moeten beantwoorden."

"Produceren was na 35 jaar een afgesloten hoofdstuk, maar nu kan ik toch nog eens mijn ervaring delen. Dat is de reden waarom ik Het Konijn mee op de rails wil zetten en richting geven. Maar dan moeten ze het van me overnemen. Ik ben niet zo'n CEO die tot zijn zeventigste wil werken."

Beeld Stefaan Temmerman

U zag het meteen zitten om met uw vader samen te werken?
Alexander: "Volledig. Ik heb bij Eyeworks zes jaar ervaring opgedaan op de set, maar ik moest pas starten als het productiebudget al rond was. Nu is dat geld er nog niet. We moeten van de grond iets opbouwen, en dan is het handig om je pa iets te kunnen vragen als je iets niet weet."

Erwin: "Ik heb nooit graag loononderhandelingen gedaan. Laat mij maar pitchen bij zenders en de deals sluiten."

Vlaanderen heeft geen gebrek aan productiehuizen, terwijl de zenders steeds minder centen hebben. Kan er nog wel eentje bij?
Erwin: "Ik snap die kritiek, maar ik heb nog nooit een zenderbaas neen weten zeggen tegen een goed idee. Daarvoor is altijd ruimte. Ik heb er alle vertrouwen in dat we met projecten zullen komen die de moeite zijn."

"Het Konijn is een zeer klein productiehuis en dat is een bewuste keuze na de grote machines die ik gekend heb. Die grootte maakt het sommige productiehuizen zeer moeilijk: als de kosten almaar stijgen, ben je verplicht te produceren. De machine moet draaien. Opeens stel je vast dat je x miljoen omzet hebt en het jaar daarna is dat er niet meer. Ik kan je verzekeren dat het absoluut niet leuk is mensen aan de deur te zetten. Dat is het laatste wat je wil. We zullen een organische groei niet tegenhouden, maar het is niet ons doel."

U had vroeger wel meer tijd en middelen om series en films te maken. Is het moeilijk om u aan te passen?
Erwin: "Vroeger waren we zeer blij als we drie minuten per dag gefilmd hadden. Vandaag is een andere wereld. Ik zeg niet dat ik fan ben, maar ik kijk er wel geïntrigeerd naar. Ik kan leren van die jonge gasten die op een andere manier filmen. Het interesseert me om die productiemethode van vandaag te enten op het vertellen van goede verhalen."

Voel je die frustratie, Alexander?
Alexander: "Ik heb de goede oude tijd gekend als klein mannetje: papa was nooit thuis want het was altijd wel ambiance op de set. Ik ben begonnen als stagiair bij David en was daarna opnameleider bij Het goddelijke monster, en toen viel het me op dat er toch bitter weinig drinks waren en dat het hard werken is. Bij Het goddelijke monster namen we 5 minuten per dag op, bij D5R aan 12 à 15 minuten per dag. Ik heb nooit anders geweten. Het is creatief zijn met de middelen die je hebt."

Erwin: "David is zijn referentiekader: één aflevering draaien per dag. Als je dan naar Het goddelijke monster gaat, vind je opeens dat er heel veel geld is. Maar dat neemt niet weg dat de fameuze twaalfdagenregel van Flikken (voor één aflevering hadden ze twaalf opnamedagen, red.) systematisch afgekalfd wordt. Als iets goed gemaakt wordt in tien dagen, is er altijd iemand die zegt dat het ook op 9,5 kan."

"Producenten zitten in een positie waarin ze moeten kiezen: ofwel is het werken en daarop toegeven, ofwel niet werken. Dat is jammer, maar hoe moet je daar een antwoord op formuleren? Vandaag roepen om meer middelen? (ironisch) Daarvoor is het wel het moment natuurlijk. Je moet dus proberen een ander soort verhalen te vertalen."

Beeld Stefaan Temmerman

Wordt er niet te veel fictie gemaakt in Vlaanderen?
Erwin: "In Denemarken hebben ze meer middelen, maar maken ze minder dan wij. In Vlaanderen maken we misschien de meeste fictie van West-Europa. Het is moeilijk die balans te vinden, maar er valt voor de twee iets te zeggen. Hoe meer je produceert, hoe groter de kans op kwaliteit. Zo kunnen mensen ook ervaring opdoen. Zouden Matthias Schoenaerts of Michaël Roskam in de Verenigde Staten zitten als we minder geproduceerd hadden? Maar je kunt evengoed zeggen dat we nu naar de toekomst moeten kijken met de middelen die er zijn. Moeten we niet minder produceren, maar bijvoorbeeld één keer per jaar een groot project? Maar als we minder gan produceren creëer je wel drama's omdat er nu zoveel mensen in deze sector werken. Dat is dus geen simpele discussie.

Wat is de ambitie met Het Konijn?
Alexander: "Goede verhalen vertellen, ongeacht of dat nu in fictie is, scripted reality of entertainment."

Erwin: "En dat hoeven ook niet altijd onze eigen ideeën te zijn. Er loopt veel talent rond - acteurs, regisseurs, scenaristen - en je voelt dat ze hun weg proberen te zoeken. In plaats dat iedereen zijn eigen bedrijf uitbouwt, is het toch simpeler dat je met je project bij iemand gaat die het al wat kent? Wij hebben die knowhow, waarom zouden we dan niet samenwerken met anderen voor bepaalde projecten? Het blijft hun project, maar we kunnen hen helpen en misschien behoeden voor een aantal stommiteiten.

Over een paar jaar neem jij het dus over, Alexander?
Alexander: "(lacht) Ik ben ambitieus, maar ook niet zo ambitieus. Geef me dus even wat tijd."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234