Maandag 24/01/2022

Opinie

Voetbal, dwarsdoorsnede van een halve maatschappij

Tessa Wullaert van de Belgian Red Flames, de nationale vrouwenploeg. Beeld PHOTO_NEWS
Tessa Wullaert van de Belgian Red Flames, de nationale vrouwenploeg.Beeld PHOTO_NEWS

Marnix Beyen is historicus aan de Universiteit Antwerpen en voetbaltrainer.

Marnix Beyen

De verontwaardiging over Sepp Blatters herverkiezing als FIFA-voorzitter is groot en helemaal terecht. Toch gaat in het voetbal niet àlles van kwaad naar erger. Twee kleine persberichten geven hoop - of toch een beetje.

Eerst vernamen we dat het computerspel 'FIFA 16' de mogelijkheid zal bieden met vrouwenploegen te spelen en dit weekend volgde het bericht dat er in België voor het eerst een equivalent van de gouden schoen werd uitgereikt aan een vrouwelijke speelster (meer bepaald Tessa Wullaert). De voorzichtig groeiende erkenning van het vrouwenvoetbal is goed nieuws voor alle meisjes en vrouwen die graag voetballen, maar ook voor iedereen die het voetbal een warm hart toedraagt.

Laten we wel wezen: de verdorven wereld die de voorbije dagen (en eigenlijk ook al lang tevoren) beeldrijk werd beschreven, is een onversneden mannenwereld. Al wil ik mij ver houden van elk deterministisch denken over de verschillen tussen mannen en vrouwen, het lijkt me veilig te beweren dat hoge concentraties mannen binnen een bepaald milieu wel vaker tot betreurenswaardige excessen leiden.

De corruptie binnen de top van de FIFA is slechts één van die excessen, naast onder meer het telkens terugkerende geweld tegen de scheidsrechters en de tegenstanders, subtiele en minder subtiele vormen van homofobie en racisme, ludieke maar vernederende trainingsmethoden en de gewetenloze geldzucht van vele voetballers en hun makelaars. Hoe uiteenlopend deze kwalen ook zijn, allemaal hebben zij wel iets te maken met het soort haantjesgedrag dat zich vooral ongebreideld ontwikkelt in homogeen masculiene gezelschappen.

Dit is geen pleidooi om van het voetbal een gemengde sport te maken. Gezien de grote fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen zou dit er immers alleen maar toe leiden dat de meeste meisjes snel afhaken, zoals nu al het geval is. Voetbalclubs zouden er wel goed aan doen naast hun klassieke, op jongens gerichte werking ook meisjesploegen op te starten. Mijn eigen ervaring (ik train namelijk zelf een meisjesvoetbalploeg) leert dat de vraag hiernaar véél groter is dan het huidige aanbod.

Veel meer dan nu het geval is, zouden clubs hiertoe moeten worden gestimuleerd door de voetbalbond, de politiek en de voetbaljournalistiek. Deze laatste maakt zich al de borst nat wanneer zij eens een vrouwelijke analist voor een wedstrijd van de Rode Duivels laat opdraven, maar laat het vrouwenvoetbal zelf systematisch links liggen.

Ook zonder deze externe stimuli kunnen de clubs echter op een laagdrempelige manier de eerste stappen in de richting van een meer gemengde werking zetten. Geleidelijk kunnen zij zich zo ontwikkelen tot plaatsen waar zowel bij de leden als in de technische staf en in het bestuur een vorm van genderevenwicht wordt bereikt. Pas dan zal het voetbal echt de dwarsdoorsnede van de maatschappij kunnen worden die positief gestemde commentatoren er graag in zien.

Al kan dit ideaal pas volledig worden gerealiseerd indien de voetbalwereld ook systematisch een beleid ontwikkelt om de toegankelijkheid voor kansengroepen en voor mensen met een beperking te verhogen.

Vanzelfsprekend zouden door de vervrouwelijking van het voetbalgebeuren de genoemde kwalen niet meteen verdwijnen, net zomin als de toegenomen vrouwelijke aanwezigheid de politiek in een handomdraai moreler en menselijker heeft gemaakt. Ook vrouwelijke voetballers willen winnen en wagen zich soms op of over de flinterdunne grens tussen passie en geweld. Maar de inspanningen die duizenden betrokkenen dagelijks leveren om de nefaste tendensen in het voetbal te temperen zouden veel meer effect kunnen hebben dan nu het geval is.

En misschien zouden we de vader van de betreurde Junior Malanda niet langer gelijk moeten geven wanneer hij ouders en jongeren oproept om ver weg te blijven van deze 'bedorven' wereld.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234