Zondag 27/11/2022
null Beeld DM
Beeld DM

De gedachteDouglas De Coninck

Vluchtmisdrijf als neveneffect van een groeiende inkomenskloof? Daar begint het een beetje op te lijken

Douglas De Coninck is journalist voor deze krant.

Douglas De Coninck

Jaar na jaar worden de grafiekbalkjes met het aantal zware letselongevallen en verkeersdoden kleiner, en we zien en ervaren allemaal hoe dat komt. Een begin jaren negentig door Jean-Luc Dehaene zaliger ingezet beleid van verhoogde pakkans bij verkeersinbreuken, slimmere camera’s, bobcampagnes, hogere boetes, snellere intrekking van rijbewijzen, en politierechters als Peter D’hondt of Geert Vandaele die de nieuwe regels consequent uitvoeren en toelichten.

Zoals elke medaille heeft ook deze een keerzijde, want er is nu een ander grafiekbalkje dat aan het groeien is, dat van het aantal bestuurders dat na het veroorzaken van een verkeersongeval niks beters weet te bedenken dan zich zo snel als mogelijk uit de voeten maken.

Dat is laf en verwerpelijk, en in enkele gevallen ook nog eens nodeloos dodelijk. De ouders van Merel De Prins (2003-2015) piekeren tot vandaag over de vraag of hun dochter nog een kans had gemaakt als haar doodrijder gewoon 112 had gevormd in plaats van zijn gaspedaal in te drukken. De man had niet eens een rijbewijs, laat staan een verzekering, en op zijn 25ste al achttien veroordelingen voor ernstige verkeersinbreuken achter zijn naam staan.

Niet elke pleger van een vluchtmisdrijf is honderd procent een hufter. Onderzoek bij Vias Institute bij 853 daders liet in 2016 zien dat maar liefst 57 procent gewoon “ergens niet volledig mee in orde” was. 38 procent reed onder invloed van alcohol – altijd een niet te onderschatten factor bij het nemen van dwaze beslissingen – en 12 procent reed net als de doodrijder van Merel zonder geldig rijbewijs of verzekering. De vluchter neemt de beslissing meestal in een toestand van stress, begint meestal na enkele seconden al te overwegen om op zijn of haar stappen terug te keren, maar weet zichzelf er net zo snel van te overtuigen dat er, eens op de vlucht, al geen weg meer terug is.

Slechts één op de zeven plegers van een vluchtmisdrijf is vrouwelijk, zo liet de studie nog zien, en eigenaars van oudere wagens zijn veel meer geneigd te kiezen voor de vlucht dan eigenaars van nieuwe. En die groep is groeiende, stelt Vias nu vast, vooral in het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest waar ondanks maandenlange lockdowns in het uitgaansleven 2021 goed was voor een historisch record van 706 vluchtmisdrijven: “Wat wij in Brussel vrezen, is dat er, misschien mede door corona, beduidend meer mensen rondrijden die ergens niet mee in orde zijn. Die moeite hebben om het einde van de maand te halen en hun verzekering niet hebben betaald of niet naar de keuring zijn geweest.”

Vluchtmisdrijf als onder de radar gebleven neveneffect van een groeiende inkomenskloof? Daar begint het een beetje op te lijken. Binnen het bredere plaatje van minder letselongevallen en minder verkeersdoden – tenzij in Vlaanderen, in 2021 – blijft het natuurlijk een marginaal gegeven, maar het zal jouw kind maar zijn.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234