Zaterdag 03/12/2022
Els van Doesburg. Beeld dm
Els van Doesburg.Beeld dm

ColumnEls Van Doesburg

‘Vlaamse bescheidenheid’? Dat is mooi tot het oikofoob wordt

Els van Doesburg is schepen in Antwerpen namens N-VA. Haar column verschijnt tweewekelijks, afwisselend met Marc Van Ranst.

Redactie

Op 11 juli hangt een “echte” Vlaams-nationalist de Vlaamse Leeuw uit. De doorsnee Vlaming voelt zich daar over het algemeen niet zo toe geroepen. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat vele Vlamingen zo ongeveer elke cultuur in elke uithoek van de wereld boeiend vinden maar hun eigen identiteit toch vooral associëren met aftandse kleinburgerlijkheid of zelfs regelrecht racisme.

Ik krijg dan ook vaak de vraag hoe ik als jonge Nederlandse vrouw (geboren en deels getogen) toch Vlaamsgezind kan zijn. Ik krijg ook vaak de vraag wat ik als jonge Nederlandse vrouw bij Peter De Roover zoek, maar dat is een ander verhaal. Beide vragen worden meestal wel gesteld met een toontje dat insinueert dat het hier een ondoordachte vergissing betreft en of ik dat even kan rechtzetten.

Nee hoor, geen vergissing. Ik schaam me gewoon niet om trots te zijn op de gemeenschap waartoe ik behoor. Misschien is dat juist wel omwille van mijn roots. Nederlanders zijn over het algemeen behoorlijk patriottisch en ja, dat gaat regelmatig gepaard met een volumeknop op standje maximum en gekke oranje attributen. Maar die Nederlandse afkomst leerde me wel wat samenhorigheid kan betekenen.

Zo zonder gêne trots zijn op je gemeenschap is eigenlijk heel on-Vlaams. Want wat is nu echt een typisch Vlaamse eigenschap? Schroom over de Vlaamse identiteit.

Vlaamse bescheidenheid noemt men dat dan. Dat is mooi tot het oikofoob wordt. En dat is het bij zo veel Vlamingen. Het uit zich in het permanent uitwissen van het idee collectieve identiteit. Heel postmodern eigenlijk. Reis van Zweden tot Japan, je komt het nergens anders tegen. “Vlaming zijn? Dat is stoofvlees met frietjes zeker?”, klinkt het cynisch om toch maar duidelijk genoeg aan te geven dat we het allemaal wat belachelijk vinden. Het woord Vlaming moet je dan ook uitspuwen, niet gewoon uitspreken. Het ontkennen van een gemeenschappelijke identiteit wordt bijna een identiteit op zich, zoals ook atheïsme bijna een religie is. Toch vreemd al die aandacht voor iets wat niet bestaat.

Het is bijzonder opvallend die afwijzing vast te stellen aan de linkerzijde want wat rest wanneer een gemeenschappelijke identiteit wordt ontkend? Gewoon wat over het grondgebied verspreid levende individuen? Die zoeken dan groepsgeborgenheid in gender, beroepsgroep of hobby. Lijm daar maar eens een samenleving mee. Of probeer er eens solidariteit mee op te bouwen of, ik zeg maar wat, gewoon een werkende democratie. De grote verworvenheden waar links ooit prat op ging, verliezen alle ondergrond zonder gezond identiteitsbesef, zonder een coherente “wij”.

Ik ben trots op Vlaanderen, niet omdat het zo superieur is maar wel van ons. Ik ben geen passieve toeschouwer op een random lapje grond, maar een meebouwer aan een gemeenschappelijk huis. En als Vlamingen die verkramping eens konden loslaten, dan zouden ze zien dat het zoveel meer is dan alleen een huis. Het is een thuis. En dat mag je best vieren.

Neem dat maar aan van een Hollandse.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234