Maandag 25/01/2021
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Verhalen over de grote liefde geven mij stress

Julie Cafmeyer is columnist.

Steeds meer televisieseries en boeken maken gebruik van trigger warnings. Thema’s als geweld, eetstoornissen, depressies, pesten of zelfmoord worden op voorhand aangekondigd zodat je weet dat een verhaal een emotionele impact kan teweegbrengen. 

Mocht de Nederlandse serie I.M. een trigger warning krijgen, zou die als volgt luiden: 'Opgepast: dit verhaal gaat over de grote liefde.’

Ik erken dat verhalen over de grote liefde misschien niet ieders psyche verstoren, maar bij mij is dat wel het geval. Ze geven mij stress. 

In de nieuwe serie I.M., naar het gelijknamige boek van Connie Palmen, volgen we de intense en waargebeurde liefdesrelatie tussen schrijvers Ischa Meijer en Connie Palmen. Wanneer Ischa en Connie elkaar ontmoeten om voor de eerste keer naar bed te gaan, doen ze het allebei in hun broek. Letterlijk. Een bruine smurrie vloeit langs hun benen.

De scène deed me denken aan de Noorse schrijver Karl Ove Knausgard die in zijn autobiografische romancyclus zijn eerste kus met Linda beschrijft. Op het moment dat hun lippen elkaar raken, valt hij flauw. Knock-out. Een lichaam verliest door een chemische reactie alle controle. 

Mijn romantische geest wordt door dit soort verhalen getriggerd. Het geeft mij druk. Die grote, magische liefde die anderen meemaken, en ik niet. 

Ondanks de hindernissen, het onuitstaanbare karakter, de walging die de ander altijd met zich meebrengt voor iemand kiezen. Een gevoel van verbondenheid. Iets dat logisch is, dat klopt. Iets waar niet te veel over geredeneerd of gediscussieerd wordt. Een lotsbestemming. Iets waar je allebei niet onderuit kan. Een pact. Geesten die in elkaar overstromen. Een dans op een bluesnummer waarbij je je hoofd op iemands schouder legt. Een blik. Een geur. Zou het zo voelen? Of overdrijf ik?

De Britse kunstenares Tracey Emin vertelde afgelopen week in deze krant dat ze met een steen is getrouwd. “Die steen is een metafoor voor alleen zijn en voor het idee dat er altijd iets is, iets wat voor me zorgt, iets wat op me wacht.” Nu kijkt ze elke dag naar haar echtgenoot in de tuin, een gigantische kei.

Sinds haar ziekte staat ze weer open voor een menselijke geliefde. Dit verlangen vindt ze ironisch aangezien haar vagina is dichtgenaaid toen ze blaaskanker kreeg. 

Op een dag is een lichaam te oud of te ziek om te beminnen. Of erger: op een dag zal je sterven zonder de wederzijdse liefde te hebben meegemaakt.

Het zijn de verhalen over de grote liefde, die de grote liefde onmogelijk maken. Ja, dat is het, daar is de rust. Ik weet het weer, was het even vergeten. De grote liefde als iets dat er altijd is. Iets dat hier altijd al geweest is. Een vulkanische steen, bedekt met korstmos.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234