Maandag 18/10/2021

OpinieVenus Williams

Venus Williams: ‘In deze tijden is steun voor onze geestelijke gezondheid belangrijker dan ooit’

null Beeld EPA
Beeld EPA

Venus Williams (41) is een Amerikaanse tennisspeelster. Deze bijdrage verscheen eerst in The New York Times.

Ik moest dit jaar de US Open missen door een blessure aan mijn been. Lichamelijke klachten zijn altijd lastig, maar ze horen bij het werk van een beroepssporter. Dat heb ik altijd begrepen.

Maar mijn lichaam is slechts de helft. Toen ik aan mijn eerste professionele toernooi begon – ik was 14 – leerde mijn moeder me een wijze les: als ik succes wilde hebben in de sport, en in het leven, moest ik voor ‘mijn hele zelf’ zorgen.

Mijn moeder wist dat ik aan een nieuwe fase van mijn leven begon, dat ik in de belangstelling zou komen, dat de druk zou groeien.

Tot dan toe had ik altijd op de training en de gezondheid van mijn lichaam gefocust. Mijn begrip van het psychologische aspect was beperkt tot het idee dat ik op de tennisbaan mentaal hard moest zijn om te winnen. Ik mocht nooit zwakte tonen.

Maar die dag vertelde mijn moeder me dat ik ook voor mijn mentale gezondheid moest zorgen. Ik moest een evenwichtig leven leiden en mocht me niet uitsluitend als tennisspeler identificeren. Naar school blijven gaan, de band met mijn godsdienst behouden, genieten van het beter worden – en niet zo sterk gedreven zijn dat ik dat allemaal zou missen. Tennis mocht niet het enige belangrijke in mijn leven zijn.

Hard zijn

Enkele jaren geleden werd ik met een auto-immuunziekte gediagnosticeerd. Er was geen enkel boek waarin ik kon lezen hoe ik die ziekte kon overwinnen. Er was geen rechte lijn naar de oplossing, en die is er nog altijd niet.

Maar na jaren van holistisch denken wist ik wat ik moest doen. Ik werkte niet alleen met artsen aan de fysieke aspecten van mijn ziekte, maar zocht ook hulp bij psychologen, om meer inzicht te krijgen, om te beletten dat mijn angsten mijn realiteit zouden vertekenen, om mijn vermogen om in het moment te leven te ontwikkelen. En, misschien wel het belangrijkste: ik leerde om vriendelijk voor mezelf te zijn terwijl ik met dit nieuwe obstakel worstelde.

Ik ben een tennisprof, maar dat maakt mij niet bijzonder. Ik ben zoals iedereen. We krijgen allemaal te maken met uitdagingen voor onze mentale gezondheid, als gevolg van de onvermijdelijke tegenslagen en onzekerheden van het bestaan. We leven bovendien in een cultuur die hard werken verheerlijkt, die de risico’s op burn-out vaak negeert en die – laten we eerlijk zijn – winnen als het hoogste doel beschouwt.

Het geeft niet wie je bent, we hebben allemaal steun nodig. We kunnen onze mentale gezondheid niet loskoppelen van alles wat we doen. Ze heeft een impact op ons lichamelijk welzijn, op de beslissingen die we nemen, op ons vermogen om met moeilijke momenten om te gaan.

Toen we jong waren, leerden mijn zus Serena en ik dat wij harder zouden moeten vechten dan andere spelers om het respect te krijgen dat we verdienden. Dat is wat ‘hard zijn’ betekende, dacht ik.

Maar toegeven dat je kwetsbaar bent, is geen lachertje. Hulp vragen of mensen in vertrouwen nemen als je emotionele problemen hebt, is niet makkelijk. Ik heb gelukkig een zus die dezelfde uitdagingen heeft meegemaakt. We hebben elkaar altijd over onze ervaringen kunnen vertellen en elkaar kunnen steunen.

Dankzij de zorg voor mijn mentale welzijn hou ik na zo veel jaren nog altijd van het tennis. Eigenlijk is het die zorg die me echt hard heeft gemaakt.

Positieve communicatie

Ik heb het geluk dat mijn familie en mijn coaches me steunen. Voor mij is een open en positieve communicatie essentieel. Het is prachtig om te zien dat veel atleten, zoals Naomi Osaka, Simone Biles en Michael Phelps, nu praten over de noodzaak om de onvermijdelijke psychologische problemen aan te pakken waarmee we allemaal te kampen krijgen.

Maar ik vind het ongelooflijk frustrerend dat slechts ongeveer de helft van de mensen die aan mentale problemen lijden de behandeling krijgt die ze nodig hebben. In de confrontatie met de verwoestende impact van de pandemie is steun voor onze geestelijke gezondheid belangrijker dan ooit. Ik kan mij voorstellen dat iedereen die dit leest net als ik wel iemand kent die het emotioneel moeilijk heeft of heeft gehad.

Ik werk samen met een dienst die therapie verstrekt, BetterHelp, en met de Women’s Tennis Association, die 2 miljoen dollar uittrekken voor gratis therapie voor iedereen die zich inschrijft, en die initiatieven steunen om de schaamtegevoelens rond psychische aandoeningen weg te nemen.

Ik ben blij dat ik kan bijdragen aan het destigmatiseren van geestesziekten, en dat begint hier: laten we er voor onszelf en voor elkaar zijn, en weten wat nodig is om echt sterk te zijn.

© 2021 The New York Times Company

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234