Maandag 21/10/2019
Hans Vandeweghe. Beeld Bob Van Mol

Column

Vandeweghe over bondscoach Martínez: "Een Belg had dit niet gekund"

Sportjournalist Hans Vandeweghe laat elke dag zijn licht schijnen op het reilen en zeilen in Rusland.

Matchday is een rare dag. Wat doe je die dag? Niksen in de hoop wat te recupereren? En dan die dagelijkse column vullen, dat moet op voorhand, want daar kunnen ze naast het late verhaal van de wedstrijd niet ook nog eens op wachten.

De teneur, nog zoiets. Er heeft zich een vreemde euforie van de volgers meester gemaakt, maar wat als je daar helemaal in meegaat en het wordt een rammeling van 7-1 zoals die Brazilianen vier jaar geleden tegen de Duitsers overkwam? Welnu, welaan, ik neem het risico want verliezen van dit Frankrijk zou geen oneer zijn: het is de ochtend van matchday en ik schrijf nu een lofdicht over Roberto Martínez, dat verschijnt na de wedstrijd.

Al lang voor het begin van het toernooi had ik een rijmende zin in gedachten, die ik ooit eens wilde gebruiken. Zo gaat hij:

‘Roberto Martínez is een sympathieke man,
maar kan hij er wat van?’

Is dat twijfelen? Ja, dat is twijfelen. Weet ik nu zeker dat hij er wat van kan? Neen, dat weet ik niet zeker. Met trainers moet je altijd een flinke slag om de arm houden. Een zelf uitgevonden, oud-Afrikaans spreekwoord luidt: het is op en het is top is één letter verschil, de t van trainer.

Geen perslekken meer

Het kan morgen op zijn, maar deze trainer is nu top. Martínez heeft iets on-Belgisch voor elkaar gekregen: het basiskamp is een hermetisch gesloten bubbel. Geen zinnige informatie sijpelt door. Ik heb mij laten vertellen dat het niks te maken heeft met een vermeend politioneel bewind van de staf, maar dat het komt vanuit de spelers zelf.

Ze houden ervan om bij dit nationaal team te zijn. Oké, goede uitslagen bevorderen de goede sfeer, maar deze trainer geeft hun allemaal het gevoel dat ze erbij horen, dat ze van belang zijn voor het team. Waarom zouden ze dan gaan lekken, in de wetenschap dat die lijntjes toch te traceren zijn? Meteen een reden (een van de vele) waarom Radja Nainggolan niet mee is. Zet hem op de bank en je krijgt een tsunami aan gevoelige info.

Er is meer dan sfeer. Martínez is gecast door Bart Verhaeghe, Mehdi Bayat en Chris Van Puyvelde op zijn voetbalverhaal. Ze hebben hem geloofd. Hulde daarvoor. Verhalen vertellen kan iedereen, maar in de praktijk brengen is een ander paar mouwen.

Roberto Martinez leidt de training van de Duivels in hun basiskamp in Dedovsk, nabij Moskou. Beeld Photo News

Martínez heeft een verhaal en heeft geleverd wat hij beloofde te leveren: een hechte groep die mooi voetbal speelt, die zijn stinkende best doet om zover mogelijk te geraken en ook ergens geraakt. Dat een onwaarschijnlijk reservoir aan talent voorradig was, daar heeft hij geen verdienste aan, wel dat hij al die neuzen in dezelfde richting heeft gekregen, al die multinationals met hun eigen kleine en grote belangen in een joint venture heeft verenigd.

Zelfs als hij gisterenavond heeft geblunderd, een wissel te veel of te weinig kan iedereen overkomen, Roberto Martínez is een wegbereider. De Belgische trainers, Hein op kop, zullen het niet graag horen, maar een Belg had dit niet voor elkaar gekregen. Vanhaezebrouck niet, en ook Michel Preud’homme niet.

Beleefd en voorkomend

Ik lees René Vandereycken als analist in Het Nieuwsblad en 50 procent vind ik duidelijke, klare taal van een groot voetbalkenner. Ik vraag mij tegelijk ook iets af: waar was hij al die tijd, onze René, als hij het toch zo goed en zoveel beter weet? Wachtend op zijn pensioen om dan te kunnen bijklussen, wat als werkloze lastig was, hoe klein-Vlaams kan je zijn?

Hoe klein-Vlaams is het ook niet om Martínez nog steeds niet helemaal voor vol te aanzien en hem niet de credits te geven die hij verdient? Vandereycken wordt nu vooruitgeschoven als de architect van deze ploeg omdat onder zijn watch de spelers voor het eerst zijn opgeroepen. Alsof hij persoonlijk hun post-formatie heeft overzien. Wat een onzin allemaal.

Roberto Martinez tijdens zijn persconferentie voor Frankrijk-België. Beeld BELGA

Wat Martínez ook voor heeft op al zijn voorgangers, is zijn onbevangenheid om de pers te woord te staan. Oké, het is vaak wollig en in de kwalificatie moesten we voor Gibraltar ook oppassen want “you never know”, maar hij is altijd beleefd en voorkomend gebleven, ook toen de twijfels over zijn veldbezetting voorafgaand aan de clash tegen Brazilië bleven terugkomen.

Ik ken niet genoeg van voetbaltactiek om in te schatten welke wonderen Martínez al of niet heeft verricht. Achteraf kan iedereen zeggen: ik had Lukaku ook naar rechts laten uitvallen. Ik ken wel genoeg van sport om in te schatten welke impact Martínez op deze groep heeft en bij uitbreiding op sportland België. Tegen mij zei hij ooit, toen we het hadden over de Belgisch volksaard: "Ik kan jullie niet leren dromen, jullie moeten willen dromen." Hij heeft het ons toch geleerd: dromen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234