Zaterdag 15/05/2021

ColumnLize Spit

Valsspelen in je eigen nadeel is in feite schadelijker dan valsspelen in je eigen ­voordeel

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Auteur Lize Spit vertelt over haar leven.

In de eerste lockdown ontwikkelden R. en ik de gewoonte om dagelijks, voor het avondeten, twee potjes rummikub te spelen. Het is fijn om aan het einde van elke dag het talige denken stil te leggen en te gaan priegelen met getallen. Het ritueel heeft tot nog toe geen plaatsgemaakt voor iets nieuws. Al acht maanden lang is dit het enige wat aan het begin van de dag vastligt: het kletterende gehussel van de steentjes in de zak omstreeks half zeven.

R. en ik zijn aan elkaar gewaagd en belangrijker nog: we zijn allebei redelijk competitief – niets zo afmattend als gezelschapspellen spelen met mensen die niet per se willen winnen. Maar we behoren toch tot een gewetensvol subgroepje van de competitievelingen: we gaan voor de winst, maar betreuren het dat elke zege een verliezer vergt – de beste avonden eindigen met 1-1.

Sorry sorry, zeggen we, als we ons laatste winnende steentje wegleggen, voor de ogen van de ander. Bij de afloop van elk spel schudden we handen, de winnaar streelt de hand van de verliezer even na, de verliezer stelt de winnaar gerust: je was beter, het is verdiend, er moet íemand winnen hè, enzovoort, enzovoort, en dan lachen we gegeneerd omdat we zulke softies zijn, en dan houden we van elkaar, omdat we gênante softies zijn.

Ik ben niet altijd lid geweest van die subgroep. Het is de laatste jaren zo gegroeid en heeft, geloof ik, te maken met het succes van mijn debuutroman. Ik had zoveel geluk met dat boek, het bracht me op velerlei manieren zoveel op, dat ik het succes op andere vlakken dacht te moeten compenseren, door het geluk te delen, bijvoorbeeld door opzettelijk te verliezen.

Mijn zussen hebben me meermaals op het hart gedrukt dat dat geen oplossing is, en dat ik ook niet uit schuldgevoel een deel van mijn royalty’s aan hen mocht ­overschrijven, er moest niets afgekocht ­worden, daarmee zou ik enkel hun ­zelfstandigheid ondermijnen.

Valsspelen in je eigen nadeel is in feite schadelijker dan valsspelen in je eigen ­voordeel, omdat het essentiëlere waarden op het spel zet. Toch is het sinds de lockdown al twee keer gebeurd.

Een keertje kon ik uitspelen, maar trok ik toch een nieuw blokje, in de hoop dat het winst zou voorkomen, maar het geluk bleef voortduren, ik kon nog steeds ­uitspelen, alsof het universum me een lesje leerde – het moest zo zijn.

Later gebeurde het opnieuw. Ik kon uitspelen maar raakte in paniek, omdat ik al drie keer na elkaar had gewonnen. Ik vreesde dat R. het spelen beu zou geraken, dat zijn verlies zou afdoen aan ons samenzijn. Ik trok een nieuw blokje en blokkeerde, in volle besef van mijn bedrog – ik zag ons al in bed liggen, een verliezende winnaar, een winnende verliezer.

Ik biechtte op aan R. dat ik had valsgespeeld, en nog wel op de schadelijkste manier.

Een paar tellen lang was hij gekwetst, verdrietiger dan het verlies van een potje rummikub hem ooit zou maken. Nadien was hij opgelucht dat ik eerlijk was geweest, opgeluchter dan winst had kunnen teweegbrengen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234