Vrijdag 14/08/2020
Beeld DM

OpinieHugo Camps

Uitgerekend een gedoodverfde nobody heeft het koningschap bevrijd van vervreemding en elitarisme

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

Ook de nationale feestdag was kaalgeplukt door corona. Het Te Deum in een zo goed als lege basiliek, buiten geen hoge kreetjes van koningsgezinde oude dames, schrale opwinding in de kranten. De gratie van Mathilde lijkt een onderwerp voor buitenlandse chroniqueurs te zijn geworden. Het defilé deed meer aan een mars van geitenhoeders denken dan aan F-16’s.

Ook de toespraak van koning Filip was sober, emotioneel zuinig zelfs. Wel viel te horen dat de vorst vermaatschappelijkt is in zijn discours. Hij stelt zowaar retorische geluksvragen. Er is geen politicus die in zo weinig jaren zo opzienbarend gegroeid is in bevlogen metier als Filip. Die nochtans met de knoeiboel in de Wetstraat een hoofd vol zorgen heeft. Om niet te zeggen een kop vol paniek.

Zijn toespraak sneed hout. “De coronacrisis heeft de beperkingen van ons maatschappijmodel blootgelegd en de ongelijkheid verergerd.” Ik hoor het Wouter Beke niet zeggen. De komst van Filip in Laken heeft voor inhoud gezorgd. Het koningshuis beperkt zich niet langer tot rococo. Ook koningin Mathilde duikt voluit in humanitaire dilemma’s. Er is meer dan die kanten glimlach.

Filip die ooit ongeschikt werd geacht voor zijn rol als staatshoofd heeft het koningshuis verinnerlijkt en gemoderniseerd. Het is niet meer de verplichte tralala over zegeningen, in zijn mond komen de noden van de burgers en sociale pijn tot uitdrukking. Eindelijk een koning die als spokesman van het volk optreedt. Daarmee zet hij al zijn voorgangers in de wind. Het is een republikein die het u zegt.

In de aanslepende politieke crisis van het land bewaart hij zijn kalmte. Het verbaast me dat hij nog niet “foert” heeft geroepen naar de politieke patsers van het grote niets. Het is indrukwekkende hoe hij binnen de democratische ruimte blijft. Terwijl hij ook de walg van de doorsnee burger moet kennen. Toch opereert hij zorgvuldig binnen de krijtlijnen van een parlementaire democratie.

De politieke klasse is zo volgevreten en zelfvoldaan dat ze niet ziet dat de houding van het staatshoofd een inspirerende kracht van verzoening zou kunnen zijn. Denkend aan de geschiedenis zijn er weinig vorsten die dat elan hebben bereikt. Een bidprentje en een jeneverkoning in dynastieke opvolging, dat was het zowat. Uitgerekend een gedoodverfde nobody heeft het koningschap bevrijd van vervreemding en elitarisme.

Zou hij zich bewust zijn van deze historische correctie? Ik heb niet de indruk dat koning Filip veel met zichzelf bezig is. En ook niet met zijn koninklijke entourage. Hij is nog steeds de eenzaat die hij als kind al was, maar nu wel met maatschappelijk perspectief. Nog niet helemaal een koning voor de havenots, maar hij is aardig op weg.

Misschien verzacht hij ook het politieke vacuüm, door gewoon te zijn wie hij is. Daarmee geeft hij hofmaarschalken en baronnen een volkomen terechte lange neus. Het kransje zelfverklaarde raadgevers van de koning is stilaan aan zelfontploffing toe.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234