Woensdag 25/11/2020
UPDATE kopje voor online en editie Jana AntonissenBeeld DM

ZomercolumnJana Antonissen

Uiteindelijk bereiken we een punt waarop ook ik als blanke vrouw geen artikels meer hoor te schrijven over vrouwen met kleur, voegt vader toe

Jana Antonissen is journaliste. Ze neemt deze week de zomercolumn voor haar rekening.

Onlangs was mijn vader jarig. Hoe oud hij precies werd, doet er weinig toe. Hij was al een man van middelbare leeftijd en blijft dat nog wel even. Oneerbiedig is dit niet bedoeld. Vat u dat wel zo op, is dat tekenend voor de ongunstige bijklank die het begrip kreeg.

De man van middelbare leeftijd, en al helemaal de blanke, heteroseksuele variant, wordt vandaag net iets te snel verketterd als the root of all evil, vindt mijn vader.

Hoe we erin geslaagd waren ons tafelgesprek naar dit onderwerp om te buigen, weet ik niet meer. Het was nog voor Alexandria Ocasio-Cortez Pater Damiaan in haar Instagram Story, volgens velen verkeerdelijk, hekelde als voorbeeld van het oude patriarchaat. Noch was het mijn vaders verjaardagsdiner; wel dat van mijn broertje, die met zijn twintig lentes nog lang niet in de buurt van de middelbare leeftijd komt. Gelukkig maar.

In ieder geval bespraken we het woord ‘woke’, en de generatie die zich vandaag zo graag met deze hashtag identificeerde. Verwende, hoogopgeleide, blanke jongeren, meende mijn vader.

“Geprivilegieerde jongelui die overgevoelig zijn.”

“Geprivilegieerd zoals wij?”, vraag ik terwijl ik mijn laatste oester opslurp.

“Nóg meer geprivilegieerd”, antwoordt hij.

Eerder had hij te kennen gegeven dat ik van het vastgelegde menu kon afwijken om oesters te bestellen, maar dat ik dan geen dessert hoefde te verwachten. Als jonge, financieel en moreel onafhankelijke vrouw een man van middelbare leeftijd de rekening laten betalen is niet erg woke, noch geëmancipeerd. Maar als de man in kwestie je vader is, mag het wel, vind ik.

Ook over de bevrijding van het patriarchaat wisselen we weleens van gedachten. Ik vertel mijn vader dan dat ik, hoewel het oude narratief van de heteroseksuele, blanke man me nog weinig tot zelden interesseert, nog gematigd ben in mijn overtuigingen. Zo deel ik aan de feesttafel de mening van een kennis die gelooft dat de blanke, mannelijke oververzadiging van de academische wereld opgelost kan worden door desbetreffende mannen hun doctoraat te laten inleveren; plaats te laten ruimen voor minderheden.

Nu blaast mijn vader luid door zijn neus. Slaat daar die wokeness-slinger niet te ver door? En ik moet niet denken dat ik gespaard zal blijven, voegt hij eraan toe. Uiteindelijk bereiken we een punt waarop ook ik als blanke vrouw geen artikels meer hoor te schrijven over vrouwen met kleur.

Net voor het ongezellig dreigt te worden, zijn daar gelukkig de desserts. Iedereen krijgt crème brûlée voorgeschoteld, behalve ik. Met mijn beste paar puppyogen kijk ik van mijn vader naar het gouden schoteltje voor hem en weer terug. Hij schuift het met een lichte zucht naar me toe.

Gelukkige verjaardag, papa, je bent de allerbeste man van middelbare leeftijd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234