Zondag 29/03/2020
kopje voor online en editie Julie CafmeyerBeeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

‘Twee uur nadat het kindje werd geboren, kreeg ik een paniekaanval. Ik ben nooit meer uit die paniekaanval gekomen’

Julie Cafmeyer is columnist.

Ik zat op een terras een Aperol Spritz te drinken met twee vreemde mannen. De ene man had lange blonde haren en tuurde wezenloos in de verte. Hij zat met grote levensvragen en nog grotere verlangens. Zo wilde hij al jaren een kind. De tragiek was dat alle vrouwen waarop hij verliefd was geworden, nooit een kinderwens hadden. De andere man, een goede vriend van hem, sprak hem streng toe: ‘Als jij een kind wil, geen probleem. Geef me een uur en ik praat het uit je hoofd. Ik ben sinds kort vader en ik zweer het je: doe het niet. Op wereldniveau is het sowieso een slecht plan om een kind te maken. Ik bedoel: er zijn genoeg mensen. Nu begrijp ik dat jouw verlangens niet altijd stroken met de huidige wereldproblematiek. Daarom zal ik me nu focussen op jouw persoonlijke kinderwens. Het is te zeggen: ik ga die wens van jou de grond in boren. Dat klinkt misschien hard, maar geloof mij, je zal me dankbaar zijn.’

Ik luisterde aandachtig. Ik weet nog niet of ik ooit een kind wil. Als een spion verzamel ik alle informatie omtrent het ouderschap.

De kersverse vader had bruine krullen, donkere kringen rond zijn ogen en dronk een La Chouffe. Hij zei: ‘Een kind opvoeden in deze tijd? Eigenlijk gaat dat niet. It takes a village to raise a child. Ik denk tegenwoordig vaak aan die uitspraak. Ik kan me voorstellen dat het wel mogelijk is als je omringd wordt door anderen die zich over je kind ontfermen. Dat is de enige optie voor het krijgen van een kind, als je in een stam leeft. Nu leven wij, jonge ouders, allemaal in geïsoleerde units. Ik weet niets over het verdriet, de vermoeidheid en de zorgen van andere ouders. Ik kan ze niet helpen, ik zit zelf in een constante overlevingsmodus. Als we uitgaan, doen we alsof alles goed gaat. Ik kan honderd foto’s op Instagram zetten en je zou geloven dat wij een fantastisch leven leiden. Maar de waarheid is: het gaat niet.’

Hij bleef het maar herhalen. ‘Het gaat niet.’ Het leek er niet op dat zijn redevoering richting een oplossing zou komen. Het ging gewoon echt niet.

De man met de blonde haren moest lachen. Het luchtte hem op dat zijn kinderwens wat werd gerelativeerd. ‘Ja, nu lach je nog’ zei de jonge vader terwijl hij nog een grote slok van zijn pint nam. ‘Twee uur nadat het kindje werd geboren, kreeg ik een paniekaanval. Ik zal je toegeven: ik ben nooit meer uit die paniekaanval gekomen.’

‘Hoe lang is dat nu geleden?’ vroeg zijn vriend.

‘Twee jaar. Twee jaar zit ik nu in een paniekaanval.’

Het was even stil tot de jonge vader een ingeving kreeg. Hij sprak zijn vriend toe: ‘Wil jij echt vader worden? Dit is mijn voorstel: Ontferm je over ons kind. Vorm een stam met ons. Daarna zien we wel of er nog een kind bij kan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234