Dinsdag 28/01/2020
Beeld PHOTO_NEWS

TV Jules

Tv Jules schrijft Bart Peeters: "Ik hoop van harte dat je 'Bart & Siska' nog vlot kan trekken"

Jules Hanot steekt elke week een schermgezicht een hart onder de riem (of een dolk in het hart).

Geachte heer Peeters, Beste Bart,

Schermgezichten die op mijn onvoorwaardelijke trouw en bewondering kunnen rekenen, zijn op de vingers van een hand te tellen. Maar ze bestaan. Voor hen maak ik graag een diepe buiging, omdat ze door hun creativiteit, persoonlijkheid en vakmanschap onbeperkt vertrouwen en krediet hebben opgebouwd.

Ze zijn anders, beter dan de rest. Ze begeesteren, verrassen en dartelen met spreekwoordelijke nonchalance door een wereld waar schone schijn, vaker dan natuurlijke aanleg, de doorslag geeft. Nooit noeste tv-arbeiders of geprefabriceerde helden, maar mannen en vrouwen die moeiteloos het verschil kunnen maken. In de wieg gelegd om als stralende zondagskinderen ver boven de middelmaat uit te stijgen dankzij een tijdloos talent dat immuun maakt voor vluchtige hypes en grillen.

Het zijn beeldenstormers die, ten prooi aan een onlesbare dorst naar vernieuwing, eeuwige debutanten blijven omdat ze weigeren te rusten voor ze van alles hebben geproefd. Ze slopen heilige huisjes, smokkelen formats en typetjes het collectieve geheugen binnen, en hertekenen voortdurend een televisioneel landschap dat er zonder hen dor en kaal zou uitzien.

Inspirerende rolmodellen voor nieuwe generaties met een palmares dat daardoor altijd veel rijker is dan de loutere boekhouding van gedane arbeid. Jij - de namen van de anderen doen hier even niet ter zake - bent er zo eentje, Bart. Een van die 'onschendbaren' en al vele jaren een vaste waarde in mijn persoonlijke hall of fame. Een verre maar dierbare vriend die wat hij ook onderneemt, dat ook altijd zal blijven.

Daarom zal ik hier niet te veel zeuren over 'Bart & Siska'. Al wil ik je, onder vrienden moet dat kunnen, toch zeggen dat ik teleurgesteld was in de eerste week van een flauwe praatbarak die niets origineels te bieden had omdat alle mosterd bij anderen werd gehaald.

Gelaten luisterde ik naar inhoudsloos voortkabbelende gesprekjes en merkte dat er amper sprake was van enige presentatiechemie tussen jou en het meisje. Een valse start en, vooral, een grandioos gemiste kans om te experimenteren met een concept dat dringend om verse ideeën verlegen zit. Voor het eerst zag ik dat je moeite had om jezelf te zijn. Ongemakkelijk schuivend tussen contractuele verplichtingen en de drang om zoals gebruikelijk helemaal loos te gaan als de plezante orkestmeester van een zelf gecreëerde chaos. Een Peeters laat zich toch niet in een keurslijf proppen, Bart! Die moet ongeremd zijn eigen koers kunnen rijden in plaats van de directieven te volgen van ploegleiders die zelf nooit een wedstrijd konden winnen.

Maar ik neem je niets kwalijk. Tijdelijke gastarbeider in een programma dat bedacht werd door lui die alleen al bij het fluisteren van het woord 'vernieuwing' krampen krijgen. Ach, laat ik er maar over ophouden. Het kan, zelfs voor jou, ook niet 'alle ballen prijs zijn' en binnen een maand is Bart & Siska alweer geschiedenis. Niet meer dan een onbelangrijk detail in de unieke carrière van een onverwoestbare Vlaamse reus, die een halve eeuw geleden begon op de schoot van Tante Terry en aan de voeten van Nonkel Bob.

Intussen een strijder van ontelbare oorlogen, maar altijd dat chronisch nieuwsgierige jongetje gebleven dat ik ooit als de helderziende knaap Bart Banninks leerde kennen. Je moet weten dat we bijna samen zijn opgegroeid. Jij op, en ik voor het scherm. Het klikte meteen. Hoe vaker je thuis verketterd werd als "veel te drukke puberale patser met zijn taaltje van gekapt stro", des te hechter mijn band werd met een spring-in-'t-veld die driftig buiten de lijntjes probeerde te kleuren met baanbrekende programma's als 'Elektron', 'Pop-Elektron' en 'Villa Tempo'. Brutaal, stout en ontwapenend. Sindsdien heb ik je niet meer losgelaten, Bart. Trouw keek ik naar 'De droomfabriek' en raakte hopeloos verslaafd aan de geniale kolder van 'Leugenpaleis' en 'Peulengaleis'.

Legendarische radio en televisie als sappige vrucht van de wonderlijke connectie met partner in crime Hugo Matthysen. Ik merkte wel dat je steeds salonfähiger werd als gepolijste en overenthousiaste ceremoniemeester van talloze shows en spelletjes en sloeg wel eens een afspraak over. Omdat ik wist dat iemand die de mensheid Jos Bosmans, de mannen van 'zaagskeeuh, hamertjeeuh, beiteltjeeuh...' de Gamma, Joe Roxy en 'Jehaan en Petrik' heeft geschonken, tot veel meer in staat is. Precies dat maakt je zo uniek, Bart. Een alleskunner die van kindsterretje en jeugdidool naadloos doorgroeide tot een soepele veteraan op wie de jaren geen vat lijken te hebben. Nog steeds absolute topklasse. Misschien niet meteen als talkshowhost maar zeker als presentator, muzikant, performer, bedenker van waanzinnige kolder en, vooral, als fijne en sympathieke mens.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Ooit troonde mijn dochter me - overigens zeer tegen mijn zin - mee naar een bloemlezing uit De wereld in het klad. Ik werd er koud gepakt door een oudere jongere die in geen tijd de hele zaal en mezelf in lichterlaaie zette. Enkele jaren later overviel je me op de trein naar Brussel met enkele liedjes uit De ideale man.

Gevoelige volksvriend met gitaar en een vriendelijk knik-je voor elke passagier, maar evengoed 'vettige Swa' die met de ruige Clement Peerens Explosition mee verantwoordelijk was voor 'foorwijven', het 'tettekerus' van 'Dikke Lou' en 'een gat te dik voor deze rok'. Grof, hilarisch en zo aanstekelijk dat de tekst voor eeuwig in mijn memorie staat gegrift.

Ik amuseerde me met het verbale vuurwerk in 'Mag ik u kussen?' en 'Een laatste groet', en was een van de schaarse kijkers die tijdens je VTM-jaren trouw naar 'vliegende' en 'liegende' dozen keek. Met een krop in de keel zag ik dat je het niet droog hield toen je, alweer vijf jaar geleden, door Peter Van de Veire gevierd werd voor je vijftigste met een ode van Raymond van het Groenewoud. Een televisiegigant van vlees en bloed. Pakkend hoe je zelf in 'Lang leve' Nicole en Hugo bezong als "het enige echte koningspaar der Lage Landen", of voor je optreden hulde bracht aan de diep betreurde Luc De Vos.

Zo heb ik je het liefst, Bart. Als de gelaagde meesterentertainer die zich onder geen enkele noemer laat vangen en naar eigen goeddunken alle registers van zijn talent bespeelt.

Gefeliciteerd trouwens met het succes van 'Op de groei'. Uitverkochte zalen zijn het beste bewijs dat je rol nog lang niet is uitgespeeld en het nog veel te vroeg is voor een artiestenpensioen. Ik hoop van harte dat je Bart & Siska alsnog vlot kan trekken, al zal ik niet meer alle dagen kijken. Ik weet dat je me dat niet kwalijk neemt. Echte vrienden hoeven immers elkaars deur niet plat te lopen om te weten wat ze aan elkaar hebben.

Met hartelijke groeten,

Je vriend Jules

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234