Woensdag 24/04/2019

column

Tom Lenaerts volgde de spelregels niet en mag dus niet meer meedoen

Mark Coenen. Beeld Bob Van Mol

Mark Coenen, adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse hogeschool PXL, gaat op wandel met de week. 

Als de VRT bij de volgende beheers­overeenkomst slechts een aalmoes krijgt, is dat de schuld van Tom Lenaerts.

Van die boer geen eieren. Wat denkt dat meneerke wel?

De scherpe tussenkomst van de doorgaans kalme Lenaerts in het meestal mens­lievende programma Van Gils & gasten raakte een snaar bij de 360.000 kijkers, die plots weer rechtop in hun zetel zaten.

Cicero uit Lier die twee Catilina’s de mantel uitveegt.

Via een poll in Het Laatste Nieuws betuigde driekwart van de 123.675 – and counting – deelnemende Vlamingen de dag erna hun steun aan de kwieke quizmaster.

Een plebisciet in primetime.

Het was, met enige overdrijving, een historische passage.

Met één kwade beenveeg maakte Lenaerts duidelijk dat deze crisis voor hem geen doordeweekse was, maar een systemische.

Zijn ‘waar zijn jullie eigenlijk mee bezig’ verklankt in één zinnetje de massale afkeer die de Vlaam stilaan krijgt van die gediplomeerde pluche­plakkers.

Meteen veranderden twee politici die met hun gebruikelijke aplomb hun theater waren komen verkopen in bedremmelde schooljongens, betrapt met hun hand in de suikerpot.

Die gêne was na twee seconden ook weer helemaal voorbij, maar de heren leken toch even te schrikken.

Die hadden ze niet zien komen.

Politici zijn gewoon de media te gebruiken als voetveeg en dienstmaagd die danst op het ritme dat zij aangeven.

Daarvoor gebruiken ze hun trouwe cohorten: actua­programma’s, commentatoren, politieke journalisten en andere amuse-bouches, die als nederige werkbijen rond de koningin zoemen en blij zijn met elke morzel aandacht, liefst in de vorm van een interview of primeur.

Dat systeem verschilt in niets van wat er zich in een bijenkorf afspeelt.

De werkbijen verzorgen de koningin: dat bestaat – meldt het gezaghebbende Imkerpedia – uit ‘likken, wassen en voeden’.

Het lijkt wel een beschrijving van Villa politica.

Maar het kan veel erger. Als ooit de geschiedenis van de ondergang van dit Avondland geschreven wordt, zal die beginnen bij de passage van De Wever in De slimste mens.

Plots kreeg een politicus menselijke eigenschappen en werd hij een moppentapper.

Antropomorfisme.

Daarna ging het alleen maar bergaf. Met als voorlopig diepte­punt de recente stukjes van de mega­sympathieke Sven De Leijer in De ideale wereld.

Mopjes maken met politici die zich kronkelend van genot laten scheren door Svenneman.

Sven vraagt aan Bart Tommelein om de zak van Sinterklaas te vullen. Waarop olijke Sven: “Kinderen, zo ziet u maar, als er iets is wat politici goed kunnen, dan is het zakken vullen.” De nieuwe burgemeester van Oostende komt niet meer bij.

Ouwe jongens krentenbrood, we kennen elkaar, straks pintje pakken, wanneer gaan we nog eens eten?

Mijn tenen krulden zo hard dat ik drie dagen niet kon lopen.

Die conventie werd door Tom Lenaerts hardhandig doorbroken.

Hij viel uit zijn rol en maakte korte metten met het gekoketteer aan de andere kant van de tafel. Het publiek klapte de handen tot pulp.

De geur van revolutie in de lucht. De Stomme van Portici 2.0 aan de Reyerslaan.

De grootste kritiek kreeg Lenaerts van sommige beëdigde commentatoren die hem verweten het spelletje niet door te hebben. Ze kunnen in hun gerieflijke luchtbel, waar het steek­spel gereglementeerd is en volgens geijkte paden verloopt, dat soort cowboys missen als kiespijn.

De koningin dient beschermd.

Zijn uitspraken waren “erover”. Lenaerts is een “nozem”.

Populist. Viezentist. Schermgezicht.

Het de-pot-verwijt-de-ketel­syndroom: een retorische reddingsboei waarmee elke ongewenste kritiek lamgelegd kan worden. Terwijl de kritiek relevant en gemeend was.

Hij volgde de spelregels niet en mag dus niet meer meedoen.

Zondag presenteert hij weer zijn quizje op Eén.

Zijn jullie niet beschaamd?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.