Dinsdag 30/11/2021
Julie Cafmeyer. Beeld DM
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Toen ze haar naamkaartjes begon uit te delen, had ik last van plaatsvervangende schaamte

Julie Cafmeyer is columnist.

Marcelle gaf de mannen die ze aantrekkelijk vond een naamkaartje. Ze had er duizend laten drukken voor de zekerheid. Het roze was donkerder uitgevallen dan voorzien, maar over het geel en het groen was ze zeer tevreden. Haar telefoonnummer was perfect leesbaar.

Ze zei: “We zijn maar drie dagen in Parijs, dus ik moet efficiënt te werk gaan. Het ideale scenario is dat ik hier iemand vind, en volgende week verhuis.”

“Ben je niet bang dat niemand je wil?”, vroeg ik haar. “Nee, die angst heb ik niet. Of ja, die heb ik wel, maar als ik eraan toegeef, ben ik bang dat ik totaal ten onder ga en nooit meer recupereer.”

Toen ze haar naamkaartjes begon uit te delen, had ik last van plaatsvervangende schaamte. Ik dacht dat de mannen haar zouden uitlachen omdat ze kenbaar maakte dat ze hen wilde. Het omgekeerde bleek waar. Al na enkele uren stond de telefoon van Marcelle niet meer stil. Mannen bedankten haar voor haar moed en nodigden haar uit om iets te drinken.

Het succes van Marcelle was confronterend. Ik zei: “Als ik jou bezig zie, besef ik dat ik totaal gedesillusioneerd ben in de liefde. Ik durf niet meer.”

“Lieve schat, de romantische liefde is heel kort samen te vatten. Ofwel ga jij van ze weg, ofwel verlaten zij jou, ofwel sterven ze. Wat zeker is, is dat het afloopt.”

De hakken van haar laarzen met tijgerprint tikten in een strak ritme over de straten. Ze droeg een felgroene lederen broek, een trenchcoat in krokodillenleer en een rieten hoed. Mannen bleven haar naamkaartjes gretig aannemen. Sommigen draaiden zich nog eens om, onder de indruk van haar strijdvaardige tred. Alsof ze op weg was naar een verborgen, exclusieve bestemming.

Marcelle trakteerde me op een glas champagne in een bar met een gouden spiegel en een rood betegelde vloer. Ze keek me onderzoekend aan en zei: “Jij hebt last van zelfmedelijden omdat je alleen bent. We moeten ontsnappen aan ons leven. Zo snel leven dat je de zin ‘ik ben een vrouw alleen, ik ben een vrouw alleen’, vergeet.”

Ze deed teken aan de ober dat ze nog champagne wilde. Een korte efficiënte gebarentaal, zonder glimlach. Ze zei: “Beeld je in dat elke plek waar je bent geweest, oplost in het niets. Gebouwen en wegen die transformeren in zand, wegwaaien. Dat is de motor. Wees toch blij dat je niet in een Vlaams dorp woont met een kleuter die naar de crèche moet. Alles lost op, liefje, de hele tijd, alles verdwijnt, is dat niet fantastisch?”

Marcelle nam de stapel naamkaartjes uit haar handtas. Met een zwarte pen noteerde ze mijn telefoonnummer op de kaartjes. Ik protesteerde niet. Toen ze klaar was zei ze: “Het zelfmedelijden sluimert in iedereen. De truc is om er niet in mee te gaan, het in te halen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234