Zondag 07/06/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Toen iedereen sliep, wandelde Giorgina naar buiten. Op zoek naar het leven

Julie Cafmeyer is columnist.

De 98-jarige Giorgina draagt nog elke dag zwarte eyeliner. Dat doet ze voornamelijk voor zichzelf. Ze ziet niet meer zoveel mensen sinds ze een decennium geleden door haar kinderen in een rusthuis werd geplaatst. Het zorgcentrum is omgeven door een groot bos. Ze denkt vaak aan de wilde dieren die dankzij de rust van de laatste weken verschijnen op de Vlaamse wegen. Elke dag kijkt ze met een verrekijker naar het bos, ze zou graag een wolf spotten. Sinds het virus uitbrak is Giorgina nog eenzamer dan anders. Haar leven is niet meer dan af en toe een Skype-gesprek met een betuttelend familielid, het lezen van romans, een poging tot het spotten van wilde dieren en het volgen van het nieuws.

Enkele dagen geleden las ze in de krant over de 78-jarige vrouw, Jeanne-Marie, die de eenzaamheid in het rusthuis niet meer kon verdragen. In de krant stond: ‘Wat heeft het leven nog voor zin als je op je eentje in je kamer blijft zitten en al je naasten zich op het kerkhof bevinden?’ Toen Giorgina las dat Jeanne-Marie was ontsnapt voelde ze - sinds lange tijd - haar hart sneller kloppen. Ze dacht aan een roman die ze enkele dagen geleden uitlas, Een dove oude dame van de surrealist Leonora Carrington. Op de cover van het boek stond een tekening die haar diep had geraakt, een reusachtige vrouw in het bos omringd door wilde vogels. Het boek ging over de oude dame Marian, die dankzij enkele ontmoetingen met de medebewoners uit haar rusthuis de kans kreeg om de wereld uit een klimaatcatastrofe te redden.

Giorgina had Marian benijd, net zoals ze de ontsnapte Jeanne-Marie nu benijdde. In tegenstelling tot deze heldhaftige vrouwen had Giorgina haar hele leven ten dienste gestaan van haar man, haar kinderen. Haar leven was geen avontuur geweest, eerder de vervolmaking van een gezinsdroom. En toen was het voorbij.

Giorgina stond aan het raam, greep haar verrekijker en zocht nog eens naar de wolven. Toen draaide ze zich om en keek rond. Er was toch wel meer uit het leven te halen dan deze gemeubelde kamer met planten uit plastic?

Ze propte enkele spullen (make-up, een flesje water en de roman van Carrington) in een rugzak en wachtte de nacht af. Toen iedereen sliep, wandelde ze naar buiten. De door slapeloosheid gekwelde 102-jarige Georges zag haar wandelen richting het bos en besloot haar niet te verklikken.

Op de tafel lag een briefje: “Geachte, dit is mijn opsporingsbericht. Zoals u zal merken, ben ik eindelijk ontsnapt. U kan mij herkennen aan mijn zwarte eyeliner. Toch wens ik dat u mij niet zoekt. Ik trek naar het bos, waar ik op zoek ga naar Jeanne-Marie en de wolven. Vrees niet voor mij, ik sta op het punt om eindelijk te leven.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234