Vrijdag 07/10/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnMark Coenen

Tjingeltjangel noemde mijn vader dat vroeger, ik heb er nog geen goede naam voor

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Mark Coenen

Wanneer het gebeurd is weet ik niet, maar het staat nu wetenschappelijk vast: ik ben mijn vader. Die had ook niets met mijn muziek en ik heb hetzelfde met de eclectische keuze van de vers afgestudeerde, die voornamelijk valt voor onverstaanbaar vettige raps met een debiet dat zelfs de Niagara­watervallen dankzij de klimaat­opwarming nooit meer zullen halen.

Alsof een specht ritmisch op het trommelvlies hamert, daarbij een raar patois gebruikend waarvan ik wel wat klanken herken, maar niet de betekenis van de woorden: daarvoor is het ook patois. Zoon zingt mee als waren het liedjes van De fabeltjes­krant. Tjingel­tjangel noemde mijn vader dat vroeger, ik heb er nog geen goede naam voor.

Ik ben met de twee jongsten wegens omstandigheden een weekje alleen in Italië en speel mijn rol voluit: slaan en zalven, opvoeden en los­laten, daarmee nu de ene en dan de andere de kast op jagend, want dat zijn ze van mij niet gewoon. Nooit hebben ze harder op hun moeder geroepen, en ik ook.

In het kader van die opvoeding, die tot op heden klaar­blijkelijk fel te wensen heeft overgelaten, gaan we een honds­warme avond naar Servigliano, waar in de Tweede Wereld­oorlog een kamp stond met daarin een paar duizend Engelse krijgs­gevangenen. Er is een rondleiding voorzien en dat moeten ze de opvoeder in mij geen twee keer zeggen.

De kreet “Ja maar pap we zijn al twee keer met de school in Breendonk geweest” zet geen zoden aan de dijk en op het afgesproken uur staan wij, met wat krakkemikkige Engelsen, aan de ingang van het kamp.

Of wat ervan overblijft, want het terrein is nu een sportveld waar popconcerten plaatsvinden: de opbouw van het podium voor ­Paolo ­Nutini verstoort de uitleg van de Engelse gids zeer.

Het kamp werd beroemd toen de Engelsen op 14 september 1943 een gat in de muur maakten en hun biezen namen. De verzwakte soldaten verspreidden zich als een sjofel virus over het achterland van Le Marche, waar ze opgevangen werden door de Italianen die de Duitsers haatten en dat nog steeds doen.

“Hoe armer de mensen waren, hoe meer eten we kregen”, lees ik op de site van het kamp, die vol herinneringen staat aan de toenmalige heldhaftigheid van de lokale bevolking. “Een Engelsman at dertien porties polenta, we hadden schrik dat hij ging ontploffen”, vertelt Enia Guglielmi uit Garulla, nog een ­beetje ontroerd.

Het gat in de muur is gedicht.

Even later schalt er in de auto weer een vrolijke deun. “How can I be homophobic, my bitch is gay”, grapt er iemand. Mopje.

Snel gaan we op zoek naar pizza.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234