Donderdag 20/02/2020

Opinie

Tine Nys is een van de mooiste mensen die ik in mijn leven heb ontmoet. Nu wordt ze verfrommeld tot een ‘zaak’

Het assisenproces in Gent.Beeld BAS BOGAERTS

Steph Van Uytvanck is muzikant/componist, afkomstig uit Sint-Niklaas. Hij woont in Bosvoorde.

Het is intriest te moeten vaststellen dat het leven zelfs tien jaar na haar dood Tine Nys nog stevig natrapt. Tine Nys was een van de mooiste mensen die ik in mijn leven ooit zal hebben ontmoet. 

De media storten zich als een wolf op deze euthanasiezaak en Tine wordt afgeschilderd als een labiel persoon, voortdurend worstelend met drugsproblemen en niet vies van prostitutie. Iedereen die haar goed kende, kan alleen maar stomverbaasd zijn: dit is niet onze Tine. Dit is niet de empathische, behulpzame en intelligente vrouw die we hebben mogen ervaren. Dit is niet het meisje dat in haar kraaknette en supergezellig appartementje vol oude en opgeknapte meubeltjes, kaarsjes en plantjes, zelfgemaakte kerstkaartjes stuurde naar familie en vrienden. Dit is zelfs geen karikatuur meer, maar een mediagedrocht dat als wapen wordt ingezet om een complex euthanasiedebat vorm en emotie te geven.

Persoonlijk heb ik Tine ontmoet in het Sint-Niklase uitgaansleven. Al snel voerden we soms nachtenlang diepgravende gesprekken. We zaten vaak op dezelfde golflengte en er ontstond een hechte vriendschapsband. Ik had een theaterproductie met Guido Belcanto op poten gezet waarbij ik als tourmanager elke show meeliep. Soms liet ik me als tourmanager door Tine vervangen. Ze beschikte over een flink organisatievermogen, vervulde alle taken die zo’n job met zich meebrengt met geestdrift en perfectie en werd dan ook de lieveling van de crew. Ik had dat eerlijk gezegd wel verwacht, want wie Tine beter kende kon alleen maar van haar houden.

Steph Van Uytvanck.Beeld Foto JVS

Het was diezelfde Tine die een hekel had aan onrecht, die het als een plicht beschouwde om noodlijdenden te helpen, soms tot in het extreme. Ik herinner me hoe ze een uitgeputte gehandicapte vrouw, waar overigens niemand naar omkeek, naar huis voerde, haar kleren uitdeed en haar in haar bed stopte. Of hoe ze zich jarenlang als vrijwilligster inzette in een home voor ontspoorde jongeren. Men had haar overigens beloofd dat, wanneer ze een bachelor maatschappelijk assistent zou behalen, ze daar een fulltimejob kon krijgen. Door haar uitzonderlijke intelligentie (hoogbegaafd) behaalde ze, ondertussen al dik in de 30, moeiteloos haar diploma. Toen ze vervolgens aanklopte bij het home, bleken alle vacatures ingevuld door kennissen van de directie. Haar droom om, na jaren onder de noemer invalide te hebben geleefd, opnieuw aan te sluiten bij de werkende samenleving, lag helemaal aan diggelen. Ik denk dat dat haar flink gekraakt heeft, al liet ze het niet merken.

Omdat we wat later elk onze levenspartner gevonden hadden, verloren we elkaar uit het oog. Tot die dag in januari 2010, toen ze me belde en vertelde dat ze euthanasie wou plegen...

27 april zou het gebeuren, 27 april is het gebeurd.

En ook al zijn familie en vrienden het niet eens over het hoe en waarom, we missen Tine Nys allemaal!

Ongekroonde koningin van de gulheid

De sociale media staan vol statements waaruit moet blijken hoe menslievend we wel zijn, hoe betrokken we ons vanachter het scherm wel voelen met vluchtelingen, armen, behoeftigen. Met een beetje geluk doen we zo nu en dan nog eens een donatie, maar dat is het dan ook, dan zijn we ‘maatschappelijk voldaan’. Tine Nys vertaalde menslievendheid niet naar woorden, maar naar daden. Volgens mij hebben haar hypersociale engagementen haar nu en dan psychisch in de problemen gebracht, maar dat is slechts een voetnoot in een warmhartig levensverhaal. Wie Tine niet gekend heeft en nu in de media over haar leest, kan haar enkel zien als een hoopje miserie, in de klauwen terechtgekomen van een paar harteloze medici. Dat klopt van geen kanten. Tine zou nooit gewild hebben dat haar huisarts, een supergewetensvol persoon ten aanzien van zijn patiënten (ik ken hem zeer goed ), nu als een semi-moordenaar op een beklaagdenbank zou komen te zitten.

Tine Nys heeft ‘alles gegeven’ en wou er nu stilletjes uit. Ik denk nog elke dag aan haar en het maakt me boos om te beseffen dat only the good die young, dat onze samenleving een zelfvernietigende werking heeft op wie zich belangeloos inzet voor anderen. Tine was niet gelovig. Ze was ervan overtuigd dat er na de dood niets was. “Na de dood is het gedaan, dan ben je gewoon weg!” Welnu, als er al een hemel had bestaan, zat Tine Nys ongetwijfeld aan de eretafel. En niet omdat zij een zielig psychisch geval was, maar als ongekroonde koningin van de gulheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234