Maandag 27/01/2020

opinie

“Terwijl Michael Jackson de jongens verkrachtte, charmeerde hij de moeders”

Michael Jackson. Beeld rv

Maureen Dowd, columniste van The New York Times, keek naar de ophefmakende HBO-documentaire Leaving Neverland. Die wordt bij ons op 8 maart door Canvas uitgezonden.

Toen Dan Reed de muziek voor zijn documentaire Leaving Neverland bestelde, vroeg hij de componist om beelden op te roepen van een elfje dat twee jongetjes dieper en dieper in een sprookjesbos leidt. De jongens merken niet dat de bomen dreigend worden. Tot het elfje opeens in een monster verandert.

Tientallen jaren was het duidelijk dat Michael Jackson een wrede, manipulerende pedofiel was, maar zoals met veel monsters – Harvey Weinstein, Bill Cosby, R. Kelly, Woody Allen, Jeffrey Epstein en Bryan Singer — wilden de fans de waarheid niet zien en lieten ze zich verblinden door de roem van hun idool.

Het griezeligste aan de nieuwe documentaire over het verminkte leven van twee van Jacksons slachtoffers is de medeplichtigheid van hun moeders. Terwijl Jackson de jongens verkrachtte, charmeerde hij de moeders. Hij deed het zo goed dat zij het niet erg vonden dat hun kind het bed deelde met een volwassen man.

Reed is een Brit die verscheidene documentaires over terrorisme heeft gemaakt. Hij zegt dat hij geleerd heeft hoe je slachtoffers voorzichtig terugloodst naar hun trauma’s, zodat hun geest als een camera wordt die belangrijke momenten weer tot leven brengt, terwijl hun gezicht en stem het verhaal vertelt.

En zo ontplooit de dubbele tragedie van James Safechuck en Wade Robson zich, met de pijn in hun ogen, de verwarring in hun stem, de momenten waarop ze de krop in de keel krijgen.

James Safechuck, die nu computerprogrammeur is, groeide op in Californië. Hij maakte in 1987 kennis met Michael Jackson toen hij als kindacteur met de zanger optrad in een reclamespot voor Pepsi. Jackson beloofde hem dat hij de volgende Spielberg zou worden.

Wade Robson, een dansleraar die als choreograaf voor Britney Spears en ’N Sync heeft gewerkt, groeide op aan de andere kant van de wereld, in het Australische Brisbane. Hij deed niets liever dan zich als Jackson verkleden en als Jackson dansen. Toen hij in 1987 een danswedstrijd won, maakte hij kennis met de zanger, die in Australië op tournee was, en mocht hij op het podium dansen. Toen werd ook hij gestrikt in een perverse fantasie, een jongen van zeven die in Neverland door de 31-jarige Jackson werd ingewijd.

De moeders, Stephanie Safechuck en Joy Robson, hadden ambities voor hun kind en waren fans, en dus verkozen ze te geloven dat Michael in zijn binnenste een lief, eenzaam jongetje was in plaats van een harteloze pedofiel. Ze stelden geen vragen.

“Hij liet je in eerste klasse vliegen en als je aankwam stond er een limousine klaar. Het was ongelooflijk, je leefde als de rijken en de sterren”, vertelt Stephanie Safechuck in de film. Ze genoot ook van Neverland. “Hij had een prachtige wijnkelder, echt goede wijn, champagne. Elke avond was een sprookje.” Per slot van rekening, zoals ze zegt, was hij een genie en “wij waren nullen”. Jackson deed hen een huis cadeau nadat James voor hem getuigd had in een proces over een andere jongen.

Wade Robsons moeder verliet Australië en haar man en verhuisde met haar zoon en dochter naar Los Angeles, om dichter bij Michael te zijn. De vader pleegde later zelfmoord. Net als James leed Wade — die twee keer in een rechtbank loog om de man die hij aanbad te beschermen— aan traumasymptomen, die verergerden toen hij een zoontje kreeg. James’ handen beven wanneer hij een diamanten ring toont die Jackson hem voor een nephuwelijk gaf. Wade kreeg een zenuwinzinking en stopte een tijd met dansen.

Zelfs na deze schokkende documentaire blijven de erven van Michael Jackson de slachtoffers demoniseren en maken ze plannen voor een musical over het leven van de zanger, die in 2020 op Broadway in première zou gaan.

Reed zegt dat hij daar geen mening over heeft. “Ga ik campagne voeren om Michaels naam uit schoollokalen te verwijderen en zijn standbeelden uit winkelcentra weg te halen? Nee. Is dit het juiste moment om Michael te vieren als goede mens, een voorbeeld om te volgen? Misschien niet.”

Dat is wat de Britten een understatement noemen.

© The New York Times

Maureen Dowd Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234