Vrijdag 14/08/2020
Mohamed OuaamariBeeld DM

ColumnMohamed Ouaamari

Terwijl ik een stukje voorlas uit mijn boek, aanvaardde ik stilletjes mijn noodlot: ik heb het virus te pakken

Mohamed Ouaamari is auteur van het boek Groetjes uit Vlaanderen. Deze week verzorgt hij de zomercolumn.

Ik ben vandaag wakker geworden met een vervelend hoestje. Een lichte kriebel in mijn keel en een klein beetje pijn in mijn longen als ik hoest. In normale tijden is er geen vuiltje aan de lucht, want ik heb erger gekend. Dan drink ik een tas hete thee met een goede schep straffe honing, afkomstig uit de Marokkaanse bergen. Ideaal tegen een droge hoest die je keel soms aan flarden lijkt te scheuren. Ik heb dus best wat ervaring met keelklachten, maar in coronatijden is elke kleine hoest verdacht.

Ik ben op dit moment dus lichtjes aan het panikeren. De ramen staan wijd open, maar toch stik ik van de warmte. Is dit beginnende koorts of krijg ik het benauwd omdat ik bang ben voor een besmetting. Ik heb nochtans zo mijn best gedaan om het virus te ontlopen. Er blijft bijna niets meer over van mijn bovenste huidlaag van mijn handen, door al dat schrobben met water, zeep en alcoholgels. Ik heb altijd mondmaskers gedragen op drukke plaatsen en heb al mijn contacten tot een minimum beperkt. Dat ging allemaal goed, tot vorige week.

Ik heb toen voor het eerst, vier maanden na publicatiedatum, mijn boek gepresenteerd voor een livepubliek op twee kleine evenementen. Er werd tijdens de lezing anderhalve meter afstand gehouden en de ruimtes werden voldoende verlucht. Maar toch voelde ik mezelf niet op mijn gemak. Ik zag het coronavirus in het publiek zitten. Al zwaaiend: ‘Joehoe, hier ben ik!’ Terwijl ik een stukje voorlas uit mijn boek, aanvaardde ik stilletjes mijn noodlot. Ik heb het virus te pakken.

Op dat moment overviel mij voor het eerst een gevoel van coronaschaamte. Dat wie ondanks alle voorzorgsmaatregelen toch besmet raakt door het virus, dit volledig aan zichzelf te wijten heeft. Het gevoel dat ik mezelf nodeloos in gevaar bracht door uit mijn kot te komen, omdat ik per se wat wilde proeven van het applaus van een echt publiek. Alles voor een kleine egostreling. Als ik straks bij mijn huisarts zit, terwijl zij een uit de kluiten gewassen wattenstaaf in mijn neus ramt, is dat mijn eigen dikke schuld. Ik had maar binnen moeten blijven, ook al waren die evenementen georganiseerd conform de maatregelen.

Ik vrees die coronaschaamte bijna meer dan de blijvende schade dat zo’n virus kan aanrichten aan mijn lichaam. Ik ben bang voor veroordelende commentaren van mensen. Dat ik mij bijna moet verontschuldigen omdat ik afgelopen weken een poging heb gedaan om een gevoel van normaliteit te krijgen. Sorry dat ik ben gaan eten op een terras van een restaurant. Sorry dat ik op een volle tram stapte, terwijl ik evengoed naar het station kon fietsen.

En in het allerslechtste geval, sorry als ik deze zomercolumn moet staken omdat ik morgen met 40 graden koorts in mijn bed lig.

Sorry.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234