Donderdag 29/09/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Tenzij de hemel bestaat en ze daar De Morgen hebben, heeft deze rubriek vandaag een lezer minder

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Marnix Peeters

Tenzij de hemel bestaat en ze daar De Morgen hebben, heeft deze rubriek vandaag een lezer minder. De oma van mijn vrouw is gestorven. Zij was 91. Zij begon aan alle kanten te kraken en te rammelen, maar aan haar hoofd waren geen kosten. Zij was geestig en spits en levenslustig, en toen de dokters haar voorstelden om haar gebroken heup te opereren, stemde zij onmiddellijk toe, ofschoon de risico’s aanzienlijk waren. Van deze Frieda waren ze nog niet af. Zij ontwaakte niet meer uit de narcose.

Het nieuws deed ons erg schrikken, want deze vrouw had een aura van onverdelgbaarheid. Zij had zich, zoals mensen van haar generatie dat deden, neergelegd bij haar lotsbestemming en had haar droom, een fel en bruisend leven, uitgeschakeld om te doen wat er van haar werd verwacht.

Dat hoefde echter niet te betekenen dat zij haar schade niet zou inhalen: op haar oude dag begon zij te lezen en te leren, eerst had zij een computer en toen zij onze iPad zag wilde zij er ook meteen een, zij stuurde geregeld mailtjes met commentaar op wat ik schreef, en zij deed dat zonder een blad voor de mond te nemen. Nadat zij mijn debuutroman had gelezen, schreef zij: ‘Als Brusselmans zegt dat dit de nieuwe literaire sensatie is, sorry, voor mij hoeft dit niet. Geef mij dan maar de ouderwetse sensatie van een sterk verhaal over de natuur of de geschiedenis.’

Ik heb die quote op de flap van mijn tweede roman meegenomen. De Standaard der Letteren, VPRO Boeken, De Telegraaf, Frieda Demets, Edegem.

Ook toen zij al stokoud was, kwam zij geregeld op bezoek in de Oostkantons. Zij was dol op vogels. Zij zat met een hoedje op in de zon te wachten op de rode wouw, die zich uitgerekend op die dag niet liet zien. Tijdens het wachten leerde ik haar flightradar.com kennen, de hele namiddag zat zij op haar tablet het luchtverkeer te analyseren. “Die blauwe daalt al naar Frankfurt.”

Zij was op het autistische af gedetailleerd in haar vertellingen. Hierin was zij schaamteloos en duldde zij geen tegenstand. Elk flinterdun detail kenden wij over het bombardement op Mortsel in 1943, tot en met de kleur van de muurtegels en de namen van alle kinderen in haar klas, welke jurkjes zij droegen en hoeveel knopen hun vlechtjes telden. Als na een uur iemand probeerde een ander onderwerp aan te snijden, volgde zij deze uiteenzetting een minuut lang, kuchte, zei dat ze nog niet klaar was en stak opnieuw van wal.

Hoewel wij op zo’n moment allemaal naar elkaar keken met een blik van stille berusting, zullen wij bij een volgende gelegenheid haar ellenlange praatjes missen. Wij zullen de rode wouw groeten die dan geheid de hele namiddag krijsend over ons huis zal cirkelen, en ik zal mijn befaamde Oostkantonse ballen in trappist klaarmaken, die volgens haar veruit de beste van de wereld waren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234