Zaterdag 29/02/2020

Meningen

Te veel kraamklinieken in ons land? Laten we eerst maar eens beter luisteren naar hoogzwangere vrouwen

Een kamer in de kraamafdeling van AZ Delta in Torhout.Beeld Thomas Sweertvaegher

Het artikel ‘Te veel kraamklinieken in ons land’ (DM 16/1) liet een wrang gevoel bij me achter.Het voorstel om een aantal kraamklinieken te sluiten werd uitvoerig gemotiveerd vanuit beleidsmatige standpunten. Maar het standpunt van de gebruiker, de vrouw die op bevallen staat, bleef steken in – ik vat samen – ‘verre afstand niet handig voor bezoek van oma’s en opa’s’ en de suggestie van ‘minder mooie kamers in andere ziekenhuizen’.

Als je om de drie minuten één minuut nodig hebt om, met al je krachten, een snoeiharde wee op te vangen, zit je écht niet te wachten op een autoritje van een half uur. Reken daarbij nog de mentale stress van de verplaatsing: ‘Zal ik wel op tijd komen?’ Een bevalling in de auto, zonder enige vorm van begeleiding, het is een horrorbeeld voor élke zwangere vrouw.

Dan heb ik het nog niet gehad over de autolozen: zij die zich geen auto kunnen permitteren – hebt u al bedacht wat een taxirit van een halfuur kost, tegenover een rit van tien minuten? Maar ik denk ook aan de groeiende groep van (veelal jonge) stadsbewoners die beslissen om zonder auto door het leven te gaan. Zie je het al voor je: je kiest bewust om in een stadscentrum te gaan wonen, maar je moet je naar een ander stadscentrum verplaatsen om te bevallen. Dan maar de taxi bellen, ja… En hopen dat die taxichauffeur zich kalm kan houden. Je wil écht niet je evenwicht verliezen in scherpe bochten, of op kasseien rijden als je weeën hebt. Of in de file staan.

Het gevolg van zulke sluitingen zal zijn dat vrouwen al bij de eerste weeën naar het ziekenhuis vertrekken. Snel de partner optrommelen, die in alle haast alle werkzaamheden moet onderbreken – of misschien heeft hij (of zij) al beslist om niet naar het werk te vertrekken. Snel de opvang optrommelen voor de achterblijvende broertjes of zusjes… Eindelijk klaar om te vertrekken? Daar ga je dan, voor een rit van een half uur, al dan niet in een taxi, maar sowieso mét weeën. Na controle in het ziekenhuis krijg je de boodschap: te weinig ontsluiting, kom morgen maar terug…

En, mag ik vragen, wat is van dit alles de maatschappelijke kost?

Misschien wegen deze argumenten niet op tegen de (valabele) argumenten van ziekenhuisbudgetten en efficiëntie, maar ik mag hopen dat bij zulke fundamentele beslissingen, die impact hebben op ons allen, er grondiger geluisterd wordt naar diegene waar het om draait: de hoogzwangere vrouw.

Gudrun Iserentant, mama van 3, Ternat

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234