Maandag 18/11/2019

Standpunt

Stakingscijfers zeggen niet alles

Maarten Rabaey. Beeld Tim Dirven

Maarten Rabaey is journalist bij De Morgen.

Een woelige stakingsweek bij Aviapartner eindigde in een akkoord. Volgende week leggen elke dag Bpost-afdelingen het werk neer. En vorige maand bleef ook het Ryanair-personeel al een tijd aan de grond om – met succes – een cao af te dwingen. Toch staakten de Belgen in de privésector de voorbije jaren minder dan vroeger, al bewijst de huidige onrust dat die cijfers niet het hele plaatje tonen.

Er wordt nog altijd veel gemord over het aantal stakingsdagen in ons land maar eigenlijk legden we de voorbije jaren allemaal samen minder snel het werk neer, blijkt uit een nieuw rapport van het Franstalige Centre de Recherche et d’Information Socio-Politique (Crisp). In 2017 werd twee keer minder gestaakt dan in 2016 en zelfs vier keer minder dan in 2014, een jaar van grote vakbondsprotesten tegen besparingen.

Lees ook: Wat levert staken eigenlijk nog op?

De openbare sectoren staken nog altijd het meest. Omdat de Waalse publieke sector meer hervormingen te slikken krijgt, wordt daar met 110 dagen op 1.000 nog altijd meer gestaakt dan in Vlaanderen. Dat kwam vorig jaar met 39 dagen op 1.000 dicht bij het percentage van een stakingsarm land als Nederland. In tegenstelling tot Wallonië zijn Vlaanderen en Nederland meer geworteld in de globale diensteneconomie.

Toch bewijzen de recente stakingen van bedrijven als Ryanair, Aviapartner en Bpost dat dit niet hoeft te betekenen dat er in onze regio geen sociale onvrede meer bestaat. Volgens enkele sociale wetenschappers die wij onafhankelijk van elkaar contacteerden wordt er bij ons ook minder gestaakt door de grote toename van flexjobs, onzekere interim- of arbeidscontracten van bepaalde duur, waardoor vooral jonge werknemers bang zijn om hun baan te verliezen als ze sociale grieven uiten. “Het reguliere arbeidscontract staat wereldwijd onder druk”, zegt Geert Van Goethem (UGent) in onze weekendbijlage Zeno. “In de private dienstensector durven werknemers van logistieke bedrijven als Deliveroo en Uber, of bouwvakkers, het risico niet nemen om te staken omdat een contract zo beëindigd kan worden.”

Nu op sommige werkvloeren door te grote kostenbesparingen de algemene arbeidskwaliteit in het gedrang komt, trekken meer ervaren, gesyndiceerde, werknemers alsnog aan de noodrem door te staken. Van Goethem noemt het een geschiedkundige wetmatigheid. “Als de bodem in zicht is, komen mensen op een gegeven moment toch in opstand.”

Deze vaststelling stemt tot nadenken. Werkgevers- en werknemersorganisaties én de regering hebben er alle baat bij snel een compromis te vinden om voor alle jonge starters in onze logistieke ketens kwaliteitsvolle en duurzame jobs te garanderen in navolging van hun ervaren collega’s, want hun werk is het kloppend hart van onze diensteneconomie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234