Zaterdag 15/08/2020
Hugo Camps.Beeld DM

ColumnHugo Camps

Sophie Wilmès en koning Filip: opgestaan uit het praalgraf dat de politieke elite voor hen in gedachten had

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag

Als je de drie koningen van het formatieberaad bezig ziet, krijg je een gloeiende hekel aan monarchen. Die ijdelheid, die zwendel met beloftes en valse agenda’s, het moddervette triomfalisme van Coens… Weg ermee. Contemporaine koningen hebben meer klasse in bescheidenheid.

Koning Filip heeft zichzelf verrast met zijn humanitair lef en restitutie. Zijn spijtbetuiging voor de wandaden van het koloniale regime, inclusief het bloed aan de handen van zijn betovergrootoom, Leopold II, heeft een onbehaaglijke stilte doorbroken. In samenspel met premier Sophie Wilmès heeft het staatshoofd de sluier gelicht over het wrede kolonialisme van zijn onderdanen. De minst met warmbloedigheid toegeruste vorst van de dynastie bindt de strijd aan met vernedering en vergetelheid. Open en direct zonder fraseologie van ingestudeerde excuses.

De vinger op de wonde.

Sophie en Filip: opgestaan uit het praalgraf dat de politieke elite voor hen in gedachten had. Ze delen dezelfde bloedgroep: aristocratie. Hun humanitaire uitbraak was onverwacht. Zonder pleinvrees voor de delicatesse van diplomatieke verhoudingen. Ze hebben hun ambt verbonden met een gewetenstoets. Wat zeldzaam is in tijden van rampspoed. Zowel de koning als de premier heeft in de onverwachte oekaze een historische lading gegeven aan het onbesproken dossier Congo. Ze hebben de oud-kolonie verplaatst van de herinnering en anekdotiek naar een morele orde.

Voor Filip is het een signatuur die hij zijn leven lang mee zal dragen. Voor Sophie is het de installatie van respectabiliteit over alle politieke agenda’s heen. In de coronacrisis was ze soms een premier op de tast. Gehinderd door communicatieve schroom. Maar toch nog een houvast. Achter haar huiverige stijl moest de warme vrouw nog ontdekt worden. Na Congo zijn alle luiken opengegaan.

De deus ex machina van koning Filip met zijn spijtbetuiging aan de Congolezen zal nog vele jaren een hoogtepunt zijn van zijn regnum. Hij, de koning met de allure van een papieren vlinder, is ineens vol in het leven komen te staan. Waar hij moet oordelen over mensenrechten. Filip is een monarch van schraal protocol, maar vervuld van maatschappelijke bezweringen. Het Congo-hoofdstuk dat hij heeft opengebroken zal hem in lengte van dagen worden nagedragen als humanitaire primeur.

Sophie en Filip hebben de geesten geopend, het is nu aan de politici om concrete invulling te geven aan schuld en spijt. Het liefst in een open relatie tussen de twee landen en niet in de salons van grote bedrijven. Meer dan de Belgische staat waren het de bedrijven die Congo leeg hebben geplunderd. Met als toppunt van uitbuiting koning Leopold II die de Congolezen alleen zwarte ellende teruggaf.

 Sophie Wilmès dreigde zonder veel geschiedenis te verdwijnen in de coulissen van de Wetstraat 16. Dat kan nu niet meer. Haar nalatenschap zal historisch zijn. Althans, als ook de politieke klasse haar humanitaire draad oppakt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234