Zaterdag 20/04/2019

Opinie Darya Safai

Sommige opiniemakers wanen zich de shariapolitie als het over vrouwen gaat

Het promofilmpje van de N-VA-vrouwen, met Darya Safai, Assita Kanko, Anneleen Van Bossuyt, Zuhal Demir en Valerie Van Peel. Beeld N-VA

Darya Safai is vrouwenrechtenactiviste en politica bij N-VA (derde plaats op de lijst van de Kamer voor Vlaams-Brabant).

Blijkbaar zijn er ook in Vlaanderen ayatollahs die willen dicteren hoe een vrouw zich hoort te kleden. Toch als ik de reacties zie op het verkiezingsfilmpje dat gemaakt werd van mij en vier andere N-VA-vrouwen.

Toen ik het filmpje online zette, amper veertig seconden en zonder geluid, kon ik niet vermoeden dat het zoveel commotie zou veroorzaken. Wat is het verschil met al die andere filmpjes en foto’s die voor de verkiezingen verspreid worden en die de mensen er alleen maar aan moeten herinneren dat we meedoen? De kritiek dat dit filmpje geen boodschap of geen inhoud zou hebben, slaat nergens op en geldt voor alle verkiezingsfoto’s. Wie wil weten wat ik denk, kan mijn boeken en columns lezen.

Voor vrouwenrechten

Er kwam nog meer kritiek, en die raakte mij wel. Het ging over ons uiterlijk en de schoenen die we droegen. “Het zijn vooral de hoge hakken die blijven hangen”, zei reclamemaker Marc Fauconnier in De Morgen (9/4). “Die dienen om de vrouwelijkheid te accentueren. Ik neem dus aan dat N-VA de meest sexy partij van Vlaanderen wil worden.”

Hoge hakken zijn volgens de critici een teken van zwakte geworden. Zelfs De Morgen ging mee in die redenering: ‘N-VA-vrouwen gaan hooggehakt op pad voor vrouwenrechten maar effect is net omgekeerd’, titelde deze krant online. Insinueert de auteur misschien dat wij geen goede ambassadeurs voor de vrouwenrechten kunnen zijn omdat we onze vrouwelijkheid tonen? Ik kan begrijpen dat het niet gepast is om hoge hakken te dragen bij deelname aan een sportwedstrijd of in een operatiekamer, maar volgens sommigen mogen dus ook vrouwen die politiek actief zijn ze niet dragen.

Verbaast het u dat ik meteen de link legde met de ayatollahs in mijn geboorteland? Daar mag je als vrouw zelfs amper lachen, zoals ik het ook letterlijk verwoordde in mijn boek Plots mocht ik niet meer lachen. Fietsen mag ook niet want dat vinden de ayatollahs aanstootgevend (het woord sexy zullen ze nooit gebruiken).

Darya Safai (l.) en Assita Kanko. Beeld Illias Teirlinck

Diezelfde religieuzen namen mij ook niet serieus toen ik actie voerde tegen het stadionverbod voor Iraanse vrouwen, vaak met een jurk en op hoge hakken. Terwijl zij zich druk maakten om mijn uiterlijk, hebben wij wel veel verwezenlijkt en was ik druk bezig met het verdedigen van vrouwenrechten.

Volgens de ayatollahs geeft een man die zijn vrouw toelaat om haar hoofd en haren niet te bedekken onbekende mannen de kans seksueel van haar te genieten. Hier stellen de rode en groene bondgenoten van de ayatollahs dat “het partijpolitieke discours rond vrouwenrechten vooral babes in de markt zet die kortgerokt en op hoge hakken de progressieve mantra’s opdragen die vroeger bij rechts als totaal incorrect golden”. 

Wat is het verschil? In beide gevallen komt het erop neer dat een vrouw geen recht heeft om zelf te kiezen en te beslissen. Over onze hoge hakken en de kledij die we in het filmpje dragen wordt ook gezegd dat ze dienen om onze vrouwelijkheid te accentueren. Moeten wij onze vrouwelijkheid dan misschien verbergen? En als wij graag schoonheid uitstralen, als wij ons graag opmaken, doen we dat dan alleen maar om de mannen te plezieren? Maakt dat dan van ons een lege doos? Wat een neerbuigende kijk op vrouwen.

Feminisme

Er zijn ook ‘feministen’ die kritiek hebben op ons. Volgens hen kun je niet hooggehakt op pad gaan om de vrouwenrechten te verdedigen. Wat houdt dat soort feminisme eigenlijk in? Wat maakt het uit of je op hoge hakken loopt of op platte schoenen, een broek of een jurk draagt? Dat mag een vrouw toch zelf kiezen? De inhoud van een vrouw wordt toch niet bepaald door haar kledij? Houdt dat in dat vrouwen meer op mannen moeten gelijken als ze dezelfde rechten en kansen willen krijgen? Moeten wij platte schoenen aantrekken en ons minder ‘vrouwelijk’ kleden?

Het is een achterlijke vorm van feminisme: opkijken naar mannen als hogere en bekwamere wezens, en denken dat je op hen moet lijken als je serieus genomen wilt worden. Dit feminisme ontbeert elk zelfvertrouwen, tenzij misschien het valse zelfvertrouwen dat veelal uitmondt in mannenhaat.

Mijn feminisme straalt vrouwelijkheid uit, ook inhoudelijk. Het is niet omdat ik aandacht besteed aan mijn uiterlijk en vrouwelijke kleren draag dat ik moet weggezet worden als lege doos, niet te slim of een babe op de markt. Sommige opiniemakers wanen zich de shariapolitie als het over vrouwen gaat. Ze moeten stoppen met ons te dicteren wat vrouwen mogen en niet mogen. De reacties op het filmpje tonen eens te meer aan dat we ook hier moeten blijven strijden om vrouw te kunnen en te mogen zijn. Er is nood aan een nieuw feminisme en dat kunnen we alleen samen vormgeven, vrouwen en mannen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.