Donderdag 18/07/2019

Standpunt

Sommige illusies over groene stroom beginnen naar zwendel te ruiken

Bart Eeckhout. Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur.

“Proficiat Vlamingen! Jullie doen het gewoon: meer dan 40.000 nieuwe zonnepaneleninstallaties.” Amper is het nieuws verteerd dat de Vlaamse regering investeert in parabole zonnespiegels, of daar dwarrelt alweer een nieuwe heuglijke boodschap de mailbox binnen vanwege de bevoegde Vlaamse minister van Energie. Ditmaal dus omdat de installatie van zonnepanelen weer op het niveau zit van de oude, gesubsidieerde tijden. ‘Proficiat’, dus.

Tomeloos is het allitererende woord dat moet vallen om de ambitie te omschrijven van minister Bart Tommelein (Open Vld). De minister schijnt echt nog wat te willen maken van de energietransitie. Dat siert hem. De noodzakelijke omslag in onze omgang met energie is een van de belangrijkste uitdagingen voor beleidsmakers vandaag.

Lees ook: Dubbel spel met groene stroom uit Noorwegen: "Consumenten zullen zich bedrogen voelen"

Lustig voluntarisme

Natuurlijk schuilt er achter die tomeloosheid ook een impliciete politieke boodschap. De liberale minister wil graag aantonen dat je met lustig voluntarisme verder komt dan met eco-alarmisme of moralisme.

Heeft hij ook gelijk? Laten we het hopen. De feiten nopen voorlopig tot meer scepsis. Om even bij de zonnepanelen te blijven: 40.000 extra is netjes, maar om de klimaatdoelstellingen te halen heeft Vlaanderen er tegen 2020 een miljoentje of wat meer nodig, zo berekende de minister ooit zelf. Om van de extra windmolens nog te zwijgen.

Als een hedendaagse Don Quichot vecht meneer Tommelein niet tegen maar vóór windmolens. Don Quichot verloor zijn gevecht.

Het probleem met de energietransitie reikt dieper dan de statistische haalbaarheid van klimaatdoelstellingen of van de ambities van de minister. Er wordt ons, met medeweten van de Europese Unie, een groene illusie voorgespiegeld.

Zo mag bijvoorbeeld van Europa de huishoudelijke stook van hout in kachels meetellen als ‘groene’ energie. Het is in Vlaanderen zelfs de belangrijkste bron van groene energie. Ook wie de kachel liefheeft, beseft dat er weinig duurzaam is aan het opstoken van houtblokken.

Ook aan de kant van de bewuste consument is er sprake van een illusie. Steeds meer gezinnen wensen groene stroom te gebruiken. Dat is uiteraard prima. Omdat de binnenlandse productie die vraag bij lange niet kan volgen, betrekken leveranciers heel wat groene stroom in het buitenland. Het van wind en water vergeven Scandinavië komt dan als geroepen.

Nu blijkt evenwel dat niet-EU-lid Noorwegen de groene stroom twee keer aanrekent: een keertje voor de eigen normen, en een keertje voor de export, ook aan België. Dat is een illusie die al naar zwendel begint te ruiken.

Met dit soort grijs-groene trucs is het misschien mogelijk dat we met zijn allen de klimaatbeloftes kunnen halen. Of het klimaat ook zelf voldoende baat heeft bij die statistische goochelarij, blijft de vraag. Een vraag die voorlopig alleen erg stilletjes mag geformuleerd worden. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden