Woensdag 25/05/2022
Ivo Victoria. Beeld DM
Ivo Victoria.Beeld DM

ColumnIvo Victoria

Scholen moeten focussen op kennisoverdracht. Een absurde vaststelling, in feite

Ivo Victoria is schrijver van Alles is oké. Hij woont en werkt in Amsterdam. Zijn column verschijnt tweewekelijks.

Ivo Victoria

Ik herinner me gesprekken met andere ouders toen we een school moesten kiezen voor onze oudste. Een kind moest zich vooral “veilig voelen” en “emotioneel vrij zijn”, zo werd onder het nuttigen van ettelijke flessen witte wijn betoogd. Daarnaast ging het erom hun creativiteit te stimuleren. De Amsterdamse scholen speelden daar gretig op in. Tijdens een informatieavond oreerde een schooldirecteur anderhalf uur lang over “kernwaarden” die moesten leiden tot de ontwikkeling van een “open en bewuste houding” en een leeromgeving waarin kinderen “elkaar zouden respecteren als volwaardige deelnemers aan de wereld om hen heen”. Na afloop vroeg ik of ze op deze school ook nog enigszins deugdelijk leerden lezen, schrijven en rekenen – want daarover was niks gezegd. Nou, daarmee kreeg ik de lachers op mijn hand. Toen nog wel.

Ondertussen is het duidelijk dat het onderwijsniveau achteruitholt, zowel in Nederland als in Vlaanderen, waar het rapport van de commissie Beter Onderwijs gisteren betoogde: back to basics (DM 28/10). Scholen moeten focussen op kennisoverdracht. Een absurde vaststelling, in feite. Wat zouden scholen anders moeten doen? De commissie: “De slinger is te ver doorgeslagen richting welbevinden.”

Noem mij ouderwets. Ik ben de zoon van een autoritaire lerares, product van een klassiek college, opgegroeid in een gezin waarin het belang van aandacht voor mijn emotioneel welzijn niet werd genegeerd maar ook zeker niet werd overschat. Dat laatste geldt voor veel van mijn generatiegenoten. Wellicht verklaart het waarom wij zelf liever “in gesprek gaan” met onze kinderen dan ze te zeggen wat ze moeten doen, en waarom velen het moeilijk vinden om hen af en toe gewoon verdrietig of kwaad te laten zijn zónder erover te praten. Een gevalletje van goed bedoelde overcompensatie, vermoed ik, waarmee we ook onze scholen infiltreren. Als het maar leuk is, als ze zich maar goed voelen.

Een moeder ging een jaar lang wekelijks bij de directrice langs om ervoor te lobbyen dat haar dochter in dezelfde klas als de mijne zou zitten. Het lukte. Nu is mijn dochter een ontzettend leuke meid, ik zou zelf ook graag bij haar in de klas zitten. Maar wat had ik te doen met die arme directrice, die erom bekendstaat snel “defensief” te reageren op vragen van ouders, een houding waarvoor ik nu enorm veel begrip heb. Of die keer dat mijn meisje straf kreeg van de gymleraar, samen met twee klasgenootjes. Ik gaf de leraar gelijk, maar al snel werd de straf geannuleerd, onder druk van de andere ouders. (Sowieso: de hel, dat zijn de andere ouders, weet iedereen die ooit in een klassenwhatsappgroep heeft vertoefd.) Elke week een paar van dit soort bemoeienissen in je klas en je expertise en gezag raken snel ondermijnd, en uitgeput. Tijdens de lockdowns evenwel, hoorde ik veel betrokken ouders klagen over het thuisonderwijs, en hoe zwaar het was – voor hén. Hopelijk is het respect voor onze leerkrachten hierdoor opnieuw gegroeid. Want een ander advies in dat rapport zegt: steun als ouders de leerkrachten meer. De beste manier om dat te doen? Laat hen met rust.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234