Zondag 25/08/2019

Column

Schaafwonden op armen en benen in plaats van op de ziel

Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Het beton droeg de littekens van honderdduizend tuimelpertes. Glijdend over golven van gegroefd grijs, vijftien, zestien zomers jong, hun glanzende schouders van kokend koper. Geen woord gesproken, slechts het krassen van polyurethaan.

Een beduimeld scherm op een bankje verderop. Oude samples uit stoffige speakers, bassen beukend door gebladerte. Aangebroken waterflessen, hervuld en gedeukt en begraven in een kerkhof van kanker en vloeipapier.

Een miljoen mijl van huiswerk, stapelvaat en slechte vaders hoewel vlakbij. Een leeg hoofd, op de volgende landing na – en een eerste kus van een kalverliefde die de herfst nooit zal halen. Een leeg hoofd en blauwe schenen. De worsteling met de plank, ergens tussen dans en duikpartij. Een leeg hoofd en een vol hart.

Gespaard van banken en betalingen, verzekeringen en verplichtingen. Van bazen en schoonfamilie. Schaafwonden op armen en benen in plaats van op de ziel.

Eeuwige jeugd.

De steriele regelmaat van fluorescerende bergketens op een monitor, opeengestapeld, oneindig oscillerend. Cijfers, waarden, afkortingen. Kant noch wal, maar toestand stabiel. Doorzichtige darmpjes en slangetjes, verdwenen in huid grauwer dan de pleisters die ze op hun plaats hielden, niet zo kil als het kleurenpalet van de kamer.

Binnengekomen gefluister en traanvocht in mantelkragen. Vingers langs verstild albast. En hij zag er onherkenbaar uit maar hij was sterk en het kwam wel goed en als ze iets konden doen. Koude koffie op de tafel bij het raam. Kunststofbloemen.

Gelaagd hout op gegoten beton. Schuivend over schuurpapier een gescheurde zool, een favoriet paar. De stille zweefvlucht van beu de begane grond. Landen op twee keer twee en voortglijden over glooiende golven grijs. En hopen dat de zon nooit zou ondergaan.

Complicaties en complex verklaren hoe er niets meer aan te doen is. Versteende onschuld, mens en voorwerp tegelijk. Luchtstroom aan wisselstroom. Begraven voor het sterven.

Een leeg hoofd en een ondergaande zon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden