Woensdag 21/10/2020
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Rock Werchter op één dag, met acht namen op de affiche. Niemand ging in 1984 boos en onvervuld naar huis

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Misschien ziet de wereld er straks weer helemaal uit zoals in de jaren tachtig, zei ik. Kalmer. Sparen voor een vliegreis, en daar dan extra hard van genieten. Rock Werchter op één dag, met acht namen op de affiche. Niemand ging in 1984 boos en onvervuld naar huis, na Rock Werchter.

Vast niet, zei mijn vrouw.

Het is geen valse nostalgie van de wat ouder wordende man, zei ik. We hebben alles te veel in handen van de cijferaars en de aandeelhouders gegeven, en cijferaars en aandeelhouders gaan onvermoeibaar voor groei. Groei is niet per se interessant. De aarde houdt er niet van, en je moet je afvragen of dingen er werkelijk beter door worden.

Toen Live Nation overal ter wereld de festivals opkocht, verdriedubbelden die op slag in omvang. Honderdzestig groepen op zes podia, over vier dagen. Dat had niks met muziek te maken, dat ging over de cijferaars en de aandeelhouders. Die vonden het een prachtig idee dat plots de hele voedselketen – van repetitiekot en merchandise tot festivalpodium – in handen van één speler kwam. Het keiharde gerinkel van de kassa werd maar net overstemd door het gejuich van de muziekfans die, nu het toch allemaal niet meer op kon, hun tent maar achterlieten op het kampeerterrein.

Dat klinkt als valse nostalgie van de wat ouder wordende man, zei mijn vrouw lachend.

Beslist niet, zei ik. Het is niet omdat je vindt dat sommige dingen uit het verleden waardevol waren dat je aan kolenkachelheimwee doet. Ik was elf in 1976, bij de laatste grote hittezomer. Mijn moeder vulde toen ’s ochtends een emmer water waar wij met het hele gezin de rest van de dag mee moesten rondkomen. Dan stonk je maar wat harder.

Het waterverbruik in België dáálde tijdens zo’n hittegolf, omdat de mensen met de natuur mee leefden. Als buiten alles dor en broos wordt, zou je reactie moeten zijn: dan gaan we geen druppel te veel opdoen. Geen haar op je hoofd zou eraan mogen denken om op zo’n moment je zwembad te vullen, laat staan er een te graven. Je bent een denkend deelnemer aan de natuur, jij moet bij uitstek het hoofd koel houden.

Maar wij wanen ons de keizers, almachtig en ongenaakbaar en superieur. Terwijl de boer naar zijn verpieterende maïs staat te kijken, draaien wij de kraan extra hard open, want dat is ons recht. Wij zijn de meesters van alles.

Dat klinkt aannemelijk, zei mijn vrouw.

Wij hebben een halve eeuw geleden God aan de deur gezet, zei ik, omdat we die niet meer nuttig vonden. Eigenlijk hebben we toen de natuur afgedankt. De schepping. In plaats van erin zijn we bovenóp de natuur gaan leven, ons er niks van aantrekkend, alles naar onze wens trimmend en alles verdelgend wat in de weg groeit of loopt. En we blijven dat doen, ook al zien wij met onze eigen ogen hoe de wraak maand na maand in zoetheid toeneemt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234