Maandag 23/09/2019

Opinie

Revolutie of burgeroorlog? Ik heb dit jaar ontdekt hoe weinig mensen hier over het Midden-Oosten weten

Protesten tegen Assad in maart 2011. Beeld REUTERS

Abdualla Maksour (Syrië, Hama 1983) is prozaschrijver en journalist. Hij leeft sinds 2014 als politieke vluchteling in Kasterlee. Hij publiceerde vijf romans, o.a. 'Terugkeer naar Aleppo' (2013) en 'Via Dolorosa' (2014).

Wat gebeurt er in Syrië? Waarom wordt er gevochten? Is dit een revolutie of een burgeroorlog, of het begin van een wereldoorlog? Dat zijn de vragen die ik in België het vaakst hoor. Ik ben hier nu een jaar en heb ontdekt hoe weinig de mensen over het Midden-Oosten weten.

Met zijn olie, zijn gas en zijn handelsroutes is dat Midden-Oosten de belangrijkste geopolitieke regio van de wereld. Maar het is ook regio met veel armoede en met volkeren die geen inspraak hebben in hun lot. Dat is al zo sinds het Midden-Oosten na de Tweede Wereldoorlog werd verdeeld.

Het is ook het geval in Syrië, een land dat vele beschavingen heeft gekend. De Syrische staat wordt sinds zijn stichting door het leger gecontroleerd, langs de omweg van een eenpartijstelsel. De Arabische Lente bracht daar even verandering in, maar die onverwachte revolutie werd snel door radicale islamistische partijen en opnieuw door de militairen leger gekaapt.

Abdualla Maksour. Beeld rv

Toen Syrië in 2011 in opstand kwam, eisten de mensen vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Maar het leger schoot op vreedzame betogingen en duizenden burgers werden gedood. In eigen land beweert het regime dat alles de schuld is van Amerika, Europa en Israël, die tegen Syrië complotteren. Tegenover de buitenwereld wijst het andere schuldigen met de vinger: radicale islamistische bewegingen en een corrupte oppositie die tegen Syrië complotteren.

In de vicieuze cirkel van het geweld kan het bewind op twee machtige bondgenoten rekenen, Iran en Rusland. Moskou wil Europa een lesje leren, omdat het Oekraïne en de Krim gesteund heeft. Er bestaat zelfs een risico van een wereldconflict, zeker nu Saoedi-Arabië zich in de strijd mengt en via Turkije troepen naar Syrië wil sturen.

Met mooie woorden kun je geen witte wortels garen, zoals wij in Syrië plachten te zeggen. Politieke beslissingen worden niet in de praktijk gebracht. De onderhandelingen tussen de Syrische regering en de oppositie leveren niets op. Het bewind blijft de wereld voorliegen dat het tegen het terrorisme vecht, en zwijgt over de miljoenen vluchtelingen, de duizenden Syriërs die in de gevangenissen zijn gestorven, de honderdduizenden die met het wapen van de honger worden belegerd. We zijn in 2016, mensen sterven van de honger, mensen komen om in Russische bombardementen.

En de buitenwereld vraagt zich af of dit een burgeroorlog of een revolutie is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234