Dinsdag 23/07/2019

Column

Rechts gaat eerder voor Mark, links voor Fatima. Het is volstrekt logisch dat je je eigen ideologie in de praktijk brengt

Saskia De Coster. Beeld Diego Franssens

Saskia de Coster is schrijver. Haar column verschijnt wekelijks.

Een dierenactivist met een lidkaart van de jagersclub? Een gin-tonicproeverij vol geheelonthouders? Een praatgroep voor mishandelde mannen waar hun vrouwen mogen binnenvallen? Het komt over als een absurde bedoening, of als een subversieve poging om een groep omver te werpen. Maar het mag van de wet.

In Parijs zorgt het Nyansapofestival voor ophef. 80 procent van het programma is enkel toegankelijk voor vrouwen met Afrikaanse roots. Tenminste, dat was het plan. Van alle kanten kwam heftige verontwaardiging. Die ging niet over ingewikkelde vragen als 'wat is een vrouw?' en 'wat zijn Afrikaanse roots?' Zuid-Afrikaanse blanke roots, telt dat ook? De tegenwind waaide van alle kanten, antiracismegroeperingen op kop. 

Een loepzuiver geval van discriminatie, dat bevestigt ook discriminatie-expert Jogchum Vrielink (Université Saint-Louis): "Of de activiteit nu op een openbare plaats of een privéterrein plaatsvindt, speelt geen enkele rol. Je mag bij dit soort openbare evenementen gewoon geen onderscheid maken op basis van etniciteit of ras.” Mensenrechtenactiviste Rosa Parks is zich aan het omdraaien in haar graf, volgens SOS Racisme. Discriminatie op basis van etniciteit of ras, in alle richtingen, is juridisch gezien ontoelaatbaar.

Hoe makkelijk de leden van een groep elkaar in de praktijk ook weten te vinden en zich afzonderen en definiëren – de slagkracht van een groep zit vaak in haar beslotenheid. Expliciet segregeren op basis van ras kan niet in een democratie waarin de mensenrechten ook maar een beetje doorwegen.

En dan is er de praktijk van clubs en verenigingen. Als je geen chihuahua hebt, kom je de ChiChiclub niet makkelijk binnen. Erger: hoe welkom voelen vele gekleurden zich op totaal blanke feesten, hoe welkom is een vrouw in een theehuis met uitsluitend mannen? Omgaan met gelijkgezinden is het gemakkelijkst, zeker als je tot een achtergestelde groep behoort die haar rechten wil opeisen en een activistisch bewustzijn ontwikkelen. Wat zou de beweegreden van een blanke man zijn om per se te willen aansluiten bij die groep zwarte feministes? Is dat uit rechtvaardigheid?

Het totaal voorspelbare en daarom belangrijke resultaat van een recent onderzoek is dat zowel linkse als rechtse politici discrimineren op basis van gender, etniciteit en leeftijd voor banen. 55-plussers kunnen het aan de twee kanten vergeten om een job te krijgen, maar voor de rest zie je duidelijk afgetekend hoe links eerder voor een Fatima zal gaan, waar rechts voor een Mark kiest. Het is volstrekt logisch en consequent dat je je eigen ideologie in de praktijk brengt, zou een conclusie van dat onderzoek kunnen zijn. Door aan rechterzijde minder snel Fatima’s aan te nemen zetten ze hun punt – dat integratie niet werkt – in de praktijk om, terwijl links vanuit een progressieve maatschappijvisie net sneller positief zal discrimineren én de kans bovendien groter is dat de beslissingsnemer zelf al een allochtone vrouw is die net zo goed zal kiezen voor gelijkgezinden.

De oplossing daar is om het selectieproces te gaan objectiveren, want niemand zal expliciet als reden opgeven dat leeftijd, gender of afkomst van de kandidaat niet goed valt. Waar het groepen betreft, hebben bubbels in de praktijk soms absoluut bestaansrecht, hoewel de wet nooit discriminatie mag toelaten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden