Dinsdag 07/04/2020
Beeld DM

ColumnDe gebeten hond

Raymond geraakt altijd met alles weg

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Old records never die. Old rockers daarentegen.

Deze week was het een jaar geleden dat Willy Willy, de gitarist gitarist van The Scabs, stierf en die was geeneens oud: amper 60.

Ook Arno heeft een geweldig foute ziekte, maar gaat daar superieur mee om: paar concerten uitstellen en we spreken er niet meer over.

Bij wijze van spreken.

Met de moed der wanhoop.

Toen Thé Lau zes jaar geleden de dood aangezegd kreeg omdat hij uitgezaaide en ongeneeslijke kanker had, schreef hij nog een boek en ging op afscheidstournee.

In juni 2014 stond hij daarmee de ­laatste keer in de AB. Arno was gast, blies virtuoos op de mondharmonica tijdens ‘Rij rij rij’ en zong samen met Lau ‘Le java’.

Er hing die avond een mist van zweet en tranen boven het publiek.

Het voorlaatste nummer was ‘Iedereen is van de wereld’, met daarin de ­onvergetelijke strofe ‘Ik hef het glas op jouw gezondheid, want jij bent niet alleen’.

Onhandig en vol hartverwarmende empathie meegebruld uit alle kelen. Het publiek had daarvoor al menigmaal de leadzang van Thé overgenomen, alsof ze hoopten hem daarmee nog wat langer in leven te kunnen houden. Een waar lamento met luide samenzang.

Op het podium stond echter een doodzieke man die eigenlijk wél heel alleen was, ondanks de constante ­sirocco aan warmte die hem vanuit het publiek toewaaide.

Je zag het in zijn ogen.

En je kunt het nog altijd zien, want het concert staat integraal op YouTube, met dank aan de AB.

Men kan gelukkig ook in goede ­gezondheid de kaap van de zeventig ronden: dat is Raymond van het Groenewoud al een tijdje aan het doen, al werd hij het pas gisteren. Op Valentijn.

Hij krijgt wel veel meer egards dan Arno, die het moest stellen met een simpele Radio 1-sessie: Raymond mag zeventig worden op Eén. Drie donderdagen na elkaar, zelfs.

Kosten noch moeite werden gespaard, de drones vliegen als torenvalken af en aan, Guy Mortier bromt sonoor de voice-over en er worden waarlijk ­tableaux vivants geënsceneerd tijdens de muziekopnames, maar dat mag voor een keer.

Je ziet Barry Hay (l) bijna hardop denken dat hij in een verkeerd toneelstuk zit.Beeld VRT

‘Warme dagen’ met Golden Earring is een heerlijk zootje waarbij je Barry Hay bijna hardop ziet denken dat hij in een verkeerd toneelstuk zit. Raymond geraakt altijd met alles weg.

Daartussen vertelt hij op ontwapenen­de manier over zijn leven.

Dikwijls aan de hand van het dagboek van zijn moeder. Zijn jeugdig pad liep lang niet altijd over rozen, maar als hij kon voetballen was hij gelukkig. Daar werd hij, terwijl hij het vertelde, met terugwerkende kracht zelfs opnieuw gelukkig van.

Pas toen hij de Beatles ontdekte, vielen alle puzzelstukken op hun plaats.

“Dat is het echte leven, en dat ga ik doen.”

Bijna vijftig jaar later maakt hij met Speel een zoveelste plaat – ik ben de tel kwijt, en hij waarschijnlijk ook – die in niets moet onderdoen voor zijn beste werk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234