Zondag 27/09/2020
Cathy GalleBeeld DM

StandpuntCathy Galle

Rauw, puur en sterk klinken de getuigenissen uit de woon-zorgcentra

Cathy Galle is journalist.

‘Stemmen uit de stilte’. Zo noemt de Vlaamse Ombudsdienst zijn rapport met anonieme getuigenissen uit de woon-zorgcentra. Daarin getuigen personeelsleden, familieleden en bewoners over hoe het eraan toeging tijdens de coronacrisis. Toen de deuren van de rusthuizen dicht gingen en het binnenin stil werd. En bewoners in het beste geval nog van achter hun venster mochten zwaaien naar familieleden buiten. 

Over wat er zich in de rusthuizen afspeelde, is al veel gezegd. Deze krant bracht er zelfs een hele onderzoeksreeks over. Maar zelfs voor wie de situatie op de voet volgt, bevat het rapport nog elementen waarvan de nekhaartjes overeind komen. Rusthuisbewoners die kleinere maaltijden kregen, vastgebonden werden in een rolstoel of zelfs verdoofd werden. Omdat het personeel geen andere mogelijkheid zag om alles nog gebolwerkt te krijgen. Personeelsleden die het niet meer aan konden om ‘hun’ bewoners te zien afzien, waardoor ze bijna geneigd waren om hen zelf uit hun lijden te verlossen. Uit puur medeleven. Zulke verhalen laten niemand onberoerd.

Lees ook: ‘Ze werd al in een lijkzak gelegd voor ze dood was’: ijzingwekkende getuigenissen uit de woon-zorgcentra

In het rapport worden geen conclusies getrokken. De getuigenissen worden rauw en puur geserveerd, waardoor ze des te sterker klinken. De oppositiepartijen zijn terecht boos op het beleid, dat de woon-zorgcentra vreselijk in de kou heeft gelaten. Dat deed niet alleen het beleid overigens. Ook de ziekenhuizen waren – noodgedwongen – vooral met zichzelf bezig. Dat er veel te laat naar de rusthuizen werd gekeken, gaf vrijdag ook Geert Meyfroidt, voorzitter van Belgische vereniging van intensivisten, ootmoedig toe. 

Er zijn fouten gemaakt. Dat wordt steeds duidelijker naarmate de hoorzittingen vorderen van de commissie ad hoc in het Vlaams Parlement, die het coronabeleid evalueert. Al is het uiteraard altijd makkelijk praten achteraf. Fouten zijn één ding, schuldig zijn is weer een ander. 

Los van de schuldvraag toont het rapport van de Ombudsdienst vooral dat er meer nodig zal zijn om de wonden te helen die in de sector geslagen zijn. De situatie op het terrein is nu een pak rustiger en zowel op regionaal als op federaal niveau wordt verzekerd dat er bij een eventuele tweede golf voldoende materiaal voorhanden zal zijn om nieuwe calamiteiten te voorkomen. Maar uit de getuigenissen blijkt hoe zwaar de crisis er bij alle betrokkenen heeft ingehakt: velen voelen zich mentaal nog altijd in de eerste golf. Of minstens in de verwerking daarvan. Zowel bewoners, personeel maar ook familieleden blijven psychisch gekwetst achter.

Dus ja, er mogen en moeten vragen gesteld worden over schuld en politieke verantwoordelijkheid. Maar het is te hopen dat er ook voldoende aandacht komt voor het psychisch welzijn van bewoners en personeel. En daar zal meer voor nodig zijn dan een schuldige aan te duiden en iedereen van voldoende mondmaskers en veiligheidsschorten te voorzien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234