Zondag 20/10/2019

Opinie Yasmien Naciri

Politieke integriteit maakt stevig wederoptreden

Bruno Tobback (sp.a) in gesprek met Sihame El Kaouakibi (Open Vld). Beeld BELGA

Yasmien Naciri is ondernemer, marketeer, spreker en columniste. Zij is de auteur van Wij nemen het heft in handen.

“Ik zal mijn parlementaire vergoeding van juni en juli integraal opzijzetten”, liet Sihame El Kaouakibi (Open Vld) weten in een opiniestuk in deze krant (DM 2/7). Het Vlaams Parlementslid belooft het geld aan de G1000 te schenken. Enerzijds om actie te ondernemen rond thema’s waar de burger wakker van ligt. Anderzijds om het debat over de torenhoge vergoedingen bespreekbaar te maken. Een stevige knuppel in het hoenderhok. 

El Kaouakibi’s initiatief heeft me positief verrast. Mijn eerste gedacht nadat ik het stuk las was: “Doneer dat toch gewoon aan Let’s Go Urban of een van je andere prachtige organisaties?” Althans, zo zou ik het doen. Door het anders aan te pakken maakt het haar statement nog mooier dan het al is. 

Als naar gewoonte probeerde ik de reacties te voorspellen, want wie zou deze kwestie negeren? (Politieke correctheid is toch uit den boze? Horen we problemen niet te benoemen?) Wie een statement maakt, wist ik (deels uit ervaring), mag drie soorten reacties verwachten. Ten eerste kun je de zaak doodzwijgen. Dat zou ik in dit geval verwachten van politici die erop rekenen dat het gedacht van Sihame snel zal overwaaien, zodat ze zich niet genoodzaakt zien om in de eigen zakken te graaien. Ten tweede is er de aanvalsstrategie. Ik stel me hier politici voor die beweren dat ze sowieso een deel van hun vergoeding ‘doneren’. Ook zo kan alles keurig bij het oude blijven. En ten derde verwachtte ik me aan integere politici die Sihame volgen of het debat durven aangaan.

Promopraatje

Sinds de publicatie hoor ik vooral een oorverdovende stilte. De eerste reactie dus. De tweede soort duikt ook al op. Onder anderen bij Sihame’s collega Daniëlle Vanwesenbeeck (Open Vld) die zich geroepen voelde om dit te tweeten: “Ja Sihame, ik kocht ook een tent voor de scouts, ik vind het alleen niet nodig dat in het groot in de gazet te zetten om zo uw collega’s in diskrediet te brengen. Het is ook een optie ervoor te werken.” Die repliek is deels nonsens (hoezo worden collega’s in diskrediet gebracht?) maar vooral jammer, aangezien uitgerekend deze collega in het verleden meermaals kritisch durfde te zijn over gesubsidieerde garnaalkrokketten, maar dat niet lijkt te willen zijn over de parlementaire vergoedingen. Een gemiste kans.

Daniëlle Vanwesenbeeck (Open Vld) floot Sihame El Kaouakibi terug: “Ik kocht ook een tent voor de scouts, ik vind het alleen niet nodig dat in het groot in de gazet te zetten om zo uw collega’s in diskrediet te brengen.” Beeld Photo News

Ook over partijgrenzen heen, van links tot rechts, wordt er kritiek geuit door mensen die actief zijn in de politiek en beweren dat ze al veel geld afstaan aan organisaties of hun eigen partij. Ze lijken wel bewust hun focus te willen verliezen aangezien het duidelijk is dat ‘een deel van de vergoedingen doneren’ niet de essentie is van dit debat. Om maar te zwijgen over de politici die beweren dat El Kaouakibi’s beslissing niets meer is dan een promopraatje. Een moedig promopraatje dan, aangezien niemand in het verleden dezelfde stap durfde te zetten om het debat in gang te zetten. Niet ter linkerzijde en niet bij rechts, dat altijd maar beweert op te komen voor ‘het volk’.

Het opiniestuk van Sihame moedigt ons aan om een debat te voeren dat te lang werd vermeden door politici die al jarenlang zetelen. Die weigeren om kritisch te zijn over wat ze krijgen toegewezen. Goed en efficiënt beleid kun je alleen maar voeren als je bij de spelers én de spelregels begint. De verandering werkt enkel en alleen als mensen zelf ook willen veranderen. Zolang die mentaliteitswijzing er niet doorkomt, zal er nooit gesleuteld worden aan de efficiëntie en duurzaamheid van de politiek en de verschillende overheidsinstellingen.

Gebonden aan prestaties

Als het aan mij lag, dan waren de vergoedingen verbonden aan prestaties. Hebben de politici dossiers voldoende bestudeerd? Zijn ze proactief en inhoudelijk sterk genoeg? Spenderen ze voldoende tijd in het parlement? Het gaat hier dus helemaal niet over ‘doneren’ of ‘niet doneren’, maar over onrechtvaardige parlementaire vergoedingen die je in de meeste gevallen met de beste wil van de wereld niet kunt verdedigen. Die lopen voor parlementsleden op tot 6.000 euro. Geen werkgever, geen kwaliteitscontrole.

Tijdens haar campagne beloofde Sihame El Kaouakibi om de status quo te doorbreken. Ik heb van dichtbij gezien hoe velen niet goed begrepen wat ze exact bedoelde. Hoe er gespot werd met haar aanpak. Sommige politici beweerden zelfs dat ze veel te wollig was. Als deze beslissing haar eerste stap is als politica, dan ben ik er zeker van dat ze het parlement op zijn grondvesten zal doen daveren. Ik verwacht niets minder. En de wol? Die zal door sommige politici tevergeefs gebruikt worden om haar geluid te dempen. Willen of niet, ze zal gehoord worden en ik ben benieuwd naar hoe haar stem zal weerklinken in het Vlaams Parlement.

Yasmien Naciri. Beeld Stefaan Temmerman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234