Maandag 21/09/2020

OpinieHelga Zwani*

Politiegeweld en racisme aankaarten mag, maar laat die hypocrisie toch achterwege

‘Er is een institutioneel probleem, maar de racismekaart trekken als een interventie slecht afloopt, is verkeerd’, schrijft de auteur.Beeld Photo News

Helga Zwani* is politieambtenaar. Ze schrijft omwille van privacyredenen onder pseudoniem.

Naar aanleiding van de betogingen omtrent de dood van een zwarte man in de VS, voel ik me genoodzaakt om te reageren. Als ik mijn sociale media openzet (Instagram of Facebook) word ik om de oren geslagen met posts over hoe we ons moeten gedragen tegenover mensen met een zwarte huidskleur en hoe we ons moeten “educaten”, welke films/series we moeten kijken, welke boeken we absoluut dienen te lezen.

Ik zag zelfs iemand ACAB posten (afkorting van de Engelse slogan All Cops Are Bastards, red.) en “death to all cops”... Wtf! Om te beginnen is België niet Amerika. Amerika heeft een lange geschiedenis wat racisme betreft en al zeker tegenover zwarte mensen.

Nochtans zag ik diezelfde ‘influencers’ naar Dubai trekken om cocktails te sippen en te flaneren in malls. Toen zag ik geen post over de moderne slavernij die nog steeds toegepast wordt in de Verenigde Arabische Emiraten. 

Ik zag diezelfde ‘influencers’ naar Marokko trekken om rond te trekken in ‘Kech’ (Marrakech, red.) en Ouarzazate om tapijtjes in te kopen en te genieten van het goede weer, maar waar mensen uit zwart Afrika derderangsburgers zijn en slecht behandeld worden door overheid en politie.... Toch zag ik geen verontwaardigde posts hierover.

Er circuleren beelden op sociale media van de Black Lives Matter-betoging in Parijs waar een zwarte politieman het verwijt krijgt van “traitre”. Dit is geen battle tussen politie en slachtoffers van racisme.

Ik ben bij de politie gegaan uit idealisme. Ik ben ervan overtuigd dat ik vanuit mijn persoonlijk perspectief kleine dingen heb veranderd. Bijvoorbeeld, gewoon al de taal spreken van een slachtoffer, of aan mensen die dezelfde achtergrond hebben als ik tonen dat het anders kan.

Er is een institutioneel probleem, maar de racismekaart trekken als een interventie slecht afloopt, is verkeerd. Zoals Isolde Van Den Eynde afgelopen week schreef in Het Laatste Nieuws: “Racisme houdt lelijk huis in onze maatschappij, maar door alles op een hoop te gooien is een goed debat moeilijk.” Beweren dat onze George Floyd Mawda heet bijvoorbeeld, geeft Van Den Eynde als voorbeeld: “Het Koerdische meisje stierf door een politiekogel. Pijnlijk. Vreselijk. Te snel geschoten? Dat kan. Maar vanuit racistisch motief bewust gedood of hardhandig gehandeld? Dat is zeer kort door de bocht.”

De betogingen die vandaag doorgaan werden initieel op poten gezet om het politiegeweld en racisme aan te kaarten. Laat mij starten met niet te ontkennen dat er racisme bestaat binnen de politie. Als ervaringsdeskundige (sinds 2007 tewerkgesteld binnen een Belgische politiezone) als POC (person of color) heb ik racisme aan den lijve ervaren. Vanwege enkelingen binnen het korps. Ignorant, stupid people. Deze rotte appels hebben hun plaats niet binnen de politie. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de politie een weerspiegeling van de maatschappij moet zijn.

Er is nog werk aan de winkel, maar we komen er wel. Waar ik vroeger de enige vrouw van allochtone origine was op de interventiedienst van mijn korps, zie ik nu écht verandering. Ik voelde me vroeger letterlijk de vreemde eend in de bijt. Ik ken de exacte cijfers niet van mijn korps maar ik kan wel zeggen dat wij geen overheersend “wit” mannelijk politiekorps zijn.

Het is goed om een divers korps te hebben maar dan zonder opgelegde quota en de lat even hoog voor iedereen. Als ik in contact kom met jongeren die niet geloven in een toekomstperspectief, dan doe ik meer dan wat van mij gevraagd wordt. Ik probeer hen te motiveren, in contact te brengen met preventiediensten met het oog op een opleiding of het vinden van een job.

Ik probeer problemen bij de wortel aan te pakken, wat niet evident is. Want maatschappelijke problemen dienen niet enkel opgelost te worden door de politie. Soms is het frustrerend om te merken dat het onderwijs niet perfect is, dat justitie niet werkt zoals het moet, dat de politiek achterblijft, dat de jeugdzorg onderbemand is en niet iedereen kan helpen en ga zo maar door.

Ik vind het anno 2020 vanuit mijn oogpunt niet logisch dat een persoon van de tweede of derde generatie migranten er voor kiest om bij Brussel Net te gaan werken of de MIVB. Alle respect hiervoor natuurlijk, maar ik probeer net aan die jongeren duidelijk te maken dat onze (groot)ouders naar hier gekomen zijn om ons een betere toekomst te bieden. Waar we vooral op moeten inzetten is eerlijk onderwijs, betrokken ouderschap, ouders die hun verantwoordelijkheid nemen, burgerschap, respect hebben voor elkaar, onze kinderen waarden en normen meegeven, een correcte weergave van de Belgische geschiedenis meegeven op school/thuis, eerlijke kansen bieden.

Racisme en hypocrisie

Maar ik heb ook racisme/discriminatie meegemaakt op straat. Tijdens diverse interventies heb ik gezien en gehoord hoe bijvoorbeeld vrouwen van Marokkaanse origine verweten worden voor het vuil van het straat, aangevallen worden omdat ze een zwart of blank vriendje hebben. De term ‘beurette’ werd zelfs uitgevonden voor vrouwen/meisjes van Arabische origine die een vriendje hebben met een zwarte huidskleur. 

Ik heb meegemaakt hoe holebi’s aangevallen worden omdat dit niet past in bepaalde wijken, twee mannen die elkaars hand vasthouden in bepaalde Brusselse wijken is not done. Nee, niet in mijn ogen maar in de ogen van sommige mensen die nu moord en brand schreeuwen naar aanleiding van de feiten die zich afspelen in de VS. Ik heb discriminatie gezien tussen Algerijnen en Marokkanen. Ik heb gezien hoe de Rom in Brussel opgejaagd worden door mensen van Marokkaanse origine. Ik heb gezien hoe mensen met een zwarte huidskleur zich neerbuigend uitlaten tegenover mensen van Noord- Afrikaanse origine. 

Zelfs nu voor de betoging in Brussel is er onenigheid ontstaan... De organisatoren willen geen platform geven aan de ouders/familie van Mehdi. De jongen die door een politie patrouille omver gereden werd, een paar maanden geleden in Brussel. Omwille van de simpele reden dat de familie van Mehdi niet zwart is. Yes, je leest dit duidelijk. In eerste instantie werd de betoging georganiseerd om racisme en politiegeweld aan te kaarten maar nu is het dus een Black Lives Matter-betoging geworden en de ouders van Mehdi mogen niet spreken. De organisatoren vinden dat de familie van Mehdi en co. maar een andere betoging moeten organiseren om daar het woord te vragen.

Ik zal me ook niet uitspreken over het geval van Mehdi, Adil,...

Ik wil met mijn betoog enkel aantonen hoe hypocriet sommige mensen zijn. Men wil politiegeweld en racisme aankaarten maar dat men eerst start met in eigen boezem te kijken. Wat ik ook betreur, is dat er weinig hetze was na de laffe aanslag op de politiemensen een paar weken geleden in Anderlecht. Tijdens hun interventie probeerden ze een dief in de boeien te slaan en ze werden langs alle kanten belaagd door POC. Kunnen we dit ook aankaarten alstublieft? Laten we de discussie aangaan over politiegeweld maar laten we dan zeker het geweld niet vergeten dat ook gepleegd wordt tegen de politie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234