Woensdag 21/08/2019

Column

Poetsen? Slecht voor het milieu. En schunnig als je het door iemand anders laat opknappen

Marnix Peeters Beeld Bob Van Mol

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, vogels en zijn vrouw.

Ik ben zoals Ruth Beeckmans, zei mijn vrouw.

Wij waren een stapel oude kranten aan het doornemen om de parels eruit te vissen, en zij was blijven plakken bij een interview met de actrice in
Nina. Daarin vertelde die dat haar man principieel tegen een poets­vrouw is, omdat hij dat decadent vindt, en dat ze het dan maar samen zelf doen, en soms ook niet, en dan is het maar lekker vuil.

Je sterft niet van een beetje vuil, zei ik. Ik doe het al 35 jaar zelf, en heus niet elke week, en toch komt er hier zelden iemand met z’n kin in de lucht binnen, kijkend van wat is me dat hier voor een barak. Gasten staan niet vol eczeem als ze buitengaan, ik heb nog niemand horen klagen over schimmels achteraf. Kortom: er wordt veel te veel gepoetst, dat is slecht voor het milieu, het is dramatisch voor je afweer­systeem, en het is inderdaad schunnig als je het ook nog eens door iemand anders laat opknappen.

Ik heb ooit een poetsvrouw gekend die een poetsvrouw had, zei mijn vrouw.

Het is niet decadent, het is pervers, zei ik. Mijn moeder zou zich gescháámd hebben als ze het schuren aan iemand anders had overgelaten. Wat je zelf kunt, doe je gewoon zelf. Natuurlijk heb je vakmensen nodig – niet iedereen kan een gas­lek dichten. Maar een sopje brouwen en daar de keukenvloer mee schoonmaken, dat kan een kind. Als je mensen vraagt waarom ze het uitbesteden, luidt het antwoord meestal dat ze er tegenop zien, dat ze het niet graag doen. Om het met Hans Teeuwen te zeggen: ze zijn lui.

Ze hebben vaak ingewikkelde levens, zei mijn vrouw.

Hoog tijd om ze eenvoudiger te maken! zei ik enthousiast. Als je kinderen per se twaalf hobby’s willen waar ze de hele tijd voor moeten worden weggebracht en gehaald, ga er dan rustig samen bij zitten en maak een paar afspraken: op zaterdag is het poetsdag, lieve Hazel, dan kan mama je helaas niet naar de kinder­yoga brengen. Nee, Dexter, die rap-initiatie is er te veel aan. Er is niks fout mee om eerst te doen wat er gedaan moet worden, en daarna pas je geest te verruimen en je persoonlijkheid te verkennen. Ik moet nog kuisen, zei mijn moeder als wij vroegen of we eens ergens naartoe konden gaan, en dan zeiden wij niet: kuisen, kuisen, wie kuist er nu? Je kuiste.

Hier moppert een meisje over hoe ze als vrouw anders wordt behandeld in de mannenwereld van de opera, zei mijn vrouw, die een oude Zeno ter hand had genomen. Op de vraag hoe oud ze is, antwoordt ze: ‘Zoiets vraag je niet aan een opera­zangeres.’ Leg me dát nu maar eens uit. Je wilt als vrouw niet anders behandeld worden, maar tegelijkertijd wil je graag anders behandeld worden. Waar schaam je je dan voor, op je – schat ik – 36ste? Je hoeft je nooit te schamen, voor niks. Je beledigt mij als vrouw, vrouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden