Donderdag 08/12/2022

Opinie

Pleidooi voor muziek, en tegen fietsen met oortjes

Fietser met oortjes. Beeld rv
Fietser met oortjes.Beeld rv

Gert Lauwaert staat te boek als fietsadept en muziekfanaat, maar is vooral mateloos gefascineerd door intermenselijk verkeer, op de openbare weg en daarbuiten. Hij schrijft deze bijdrage in eigen naam.

Gert Lauwaert

Zoals dat gaat met golven van aandacht in de media, was de deining rond de fietsdoden weer wat geluwd. Een nieuwe piek is echter snel bereikt, ditmaal gelukkig zonder dat er een volgend dodelijk slachtoffer hoeft te vallen – of het moest de vermoorde onschuld zijn.

De waarheid ligt zoals zo vaak in het midden. Zelf word ik in Leuven de ene ochtend bijna overhoop gereden door een transporteur van "dringende geneesmiddelen", om de dag nadien tweemaal binnen het kwartier net niet te botsen op onverhoeds afslaande medefietsers met oortjes in. Bij de bestuurder van een bestelwagen hoor je zo welke muziek hij heeft opstaan. Bij de oortjesfietser kun je het je enkel afvragen. Het zal wel niet de soundtrack van The Man Who Fell to Earth geweest zijn.

Gert Lauwaert. Beeld rv
Gert Lauwaert.Beeld rv

Fietsen op muziek heeft nu eenmaal een grote aantrekkingskracht. Tussen de twee werelden bestaat een intense wisselwerking. Van David Bowie is bekend dat hij tijdens zijn Berlijnse jaren wel eens op de fiets kroop, lang vóór dat hip werd, maar fietssongs van zijn hand ken ik niet.

De eenzame fietser van Boudewijn De Groot. Syd Barrett en Freddie Mercury die elk op geheel eigen wijze de lof van de tweewieler bezingen. Luka Bloom die al pedaleerde op zijn 'Acoustic Motorbike' toen er van elektrische fietsen nog geen sprake was… muzikanten laten zich al lang door de fiets inspireren.

Toch stel ik me de vraag of zo’n David Byrne, Talking Heads-voorman maar ook auteur van de veelgeprezen fietsbijbel Bicycle Diaries, met oortjes in door al die hippe stadsbuurten rijdt. Hij verwijst er alvast niet naar in zijn boek. Zou hij zijn typerende motoriek – kijk er de video van 'Once in a Lifetime' nog maar eens op na – ook aanwenden om op in het oog springende wijze zijn arm uit te steken bij het afslaan?

Gelijktijdig met de opkomst van de oortjes, lijkt dat gebaar immers uit het straatbeeld verdwenen. Al ligt die arm nu blijkbaar opnieuw 'op tafel', als onderdeel van een merkwaardig soort vivisectie op levende fietsers.

Fietsers als ongeleide projectielen, het fenomeen lijkt anderzijds wel om onderzoek te smeken, en beperkt zich niet tot een duidelijk aanwijsbare bevolkingsgroep of niche. Baardige hipsters, emo-meisjes, universiteitsassistenten op leeftijd, al te vaak zitten ze op hun fiets als op hun eigen planeet. Daar fiets ik dan achter, wanhopig 'Ground control to Major Tom' roepend, en ten slotte, al half berustend in het onvermijdelijke: "Can you hear me Major Tom?"

De fietser, zich veilig wanend in zijn bubbel, straalt inderdaad iets "Here am I floating 'round my tin can, Far above the moon" uit. Helaas rijden er in dit ondermaanse échte blikken dozen rond, waar je als fietser weinig tegen vermag. "Planet Earth is grey, and there’s nothing I can say…"

Weet waar je bent

Als fietser heb je maar één sleutel in handen, maar dan wel een cruciale: luciditeit. Stel al je zintuigen op scherp. Rij rond in het volle besef van waar je bent, wat je doet, en wat er allemaal buiten je bubbel gebeurt.

Zelf beluister ik al fietsend enkel de muziekjes in mijn hoofd. Als ik overal vlot tussendoor kan, weerklinkt Bowies pulserende 'V2 Schneider', een ode aan Florian Schneider van Kraftwerk, misschien wel de meest iconische wielergroep aller tijden met hun Tour de France-album.

De jongste tijd moet ik me echter keer op keer tussen het gek geworden autoverkeer slingeren, dat wel collectief naar de noodkreet 'Can you hear me, Major TomTom?' lijkt te luisteren.

Over mijn toeren

In mijn hoofd ontvouwt zich dan 'Theme From Turnpike' van dEUS, maar dan met een modulair ritme. Het nummer past zich feilloos aan aan mijn trapfrequentie – een beetje zoals je bij een platenspeler kunt kiezen tussen 33 en 45 toeren. Al te vaak voel ik trouwens dat ik op het punt sta over mijn toeren te gaan. En wie weet word je als fietser tegenwoordig door het autoverkeer wel gedwongen om te gaan bewegen zoals danser Sam Louwyck dat doet in de iconische clip van dat dEUS-nummer.

Louwyckiaanse bruuske bewegingen, ondertussen wel nauwlettend het autoverkeer en je medefietsers in de gaten houdend, overleef je gewoon niet met oortjes in. Het advies blijft dus onverminderd van kracht: No more loud music, maar dan enkel op de fiets.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234