Zondag 22/05/2022
Jana Antonissen. Beeld DM/Bart Hebben
Jana Antonissen.Beeld DM/Bart Hebben

ColumnJana Antonissen

Op het eerste gezicht lijkt de enige verandering misschien wel het feit dat ik nu een toerist in plaats van Berlijner ben

Jana Antonissen is journalist. Haar column verschijnt wekelijks.

Jana Antonissen

“Waarom zegt iedereen altijd dat Berlijn naar pis ruikt, maar hoor je nooit: wauw, mijn pis ruikt naar de beste stad ter wereld?”

Hardop grinnikend laat ik mijn vriend de meme zien terwijl onze trein het Berlijnse Hauptbahnhof binnenrolt. Hij trekt kort zijn mondhoeken op, haalt dan onze koffers van het bagagerek.

Misschien is het alleen grappig als je er gewoond hebt, denk ik terwijl ik een vreemde Vorfreude voel voor de belegen geur die ons zo meteen vanuit de ondergrondse tegemoet zal waaien. Hoewel de Brusselse metro ook niet bepaald naar bloemetjes ruikt, heeft Berlijn toch een distinctief ander aroma. Brak, maar desalniettemin aantrekkelijk.

Kort voor de pandemie uitbrak, verhuisde ik vanuit Berlijn terug naar Brussel. De naweeën van een pijnlijke liefdesbreuk weerhielden me, in combinatie met corona, terug te keren, maar nu ben ik er weer. Of toch voor even.

De Duitse hoofdstad ligt er even grauw en weids uitgestrekt bij als altijd. Mijn Berlijnse vrienden zoeken nog steeds tevergeefs naar betaalbare appartementen binnen de ring, drinken nog steeds goedkope prosecco in dezelfde rokerige bars, en moeten zich nog steeds tevredenstellen met al bij al lage lonen. Op straat wordt nog steeds schaamteloos direct geflirt, tentoonstellingen over bdsm als antikapitalistisch activisme vullen nog steeds de musea.

Op het eerste gezicht lijkt de enige verandering misschien wel het feit dat ik nu een toerist in plaats van Berlijner ben.

In theorie is er tegenwoordig wel de coronapas, zoals we die binnenkort ook in België krijgen. Maar in de meeste bars wordt helemaal niet gecheckt of je geimpft, genesen dan wel getestet bent; vermoedelijk ook een voorproefje voor de Brusselse opvolging ervan.

Enkel het uitbundige nachtleven waar Berlijn om bekendstaat, is nog lang niet naar zijn gebruikelijke staat teruggekeerd. Van sluitingsuren, op voorhand tickets kopen of feestjes met wel erg beperkte capaciteit was vroeger geen sprake.

“Iedereen wil weer naar de precorona-normaliteit”, zegt een vriend terwijl we een dag na de Duitse verkiezingen in zijn Smart door de stad sjezen. “In dat opzicht voerde de AfD met zijn Deutschland, aber normal nog niet zo’n domme campagne.”

We passeren een plakkaat van de rechts-populistische partij die een jonge vrouw in uitgaanskledij afbeeldt. Ik hou van de nacht, staat erboven in blokletters, maar niet van de weg naar huis. Duitsland, maar dan normaal.

“Lijp”, zegt de vriend, “gelukkig zijn er niet al te veel mensen in getrapt.”

Ik vraag hem op wie hij gestemd heeft.

“Groen”, zegt hij terwijl hij zonder verpinken de parkeerplaats van een moeizamer manoeuvrerend vehikel inpikt.

De meer salonfähige sociaaldemocratische partij werd de grote winnaar. Duitse media speculeren nu over een nieuw tijdperk in de westerse politiek; het einde van de conservatieve hegemonie. Want zoals de sociaaldemocraten in de vorige eeuw arbeid en kapitaal met elkaar verzoend hebben, zo schrijft Die Zeit, is nu de verzoening van arbeid en natuur aan de beurt.

Alles lijkt misschien nog hetzelfde, maar toch is het nu al anders.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234