Woensdag 19/06/2019

Standpunt

Op deze vragen zou na 26 mei in elk regeerakkoord een antwoord moeten staan

Beeld Eric de Mildt

Roel Wauters is journalist.

Een op de negen Belgische kinderen groeit op in een gezin waar geen van de ouders werken. We laten daarmee alle andere landen van de Europese Unie achter ons. Het is een van de grote sociale drama’s van ons land. Acht op de tien kinderen uit die gezinnen lopen een armoederisico. 

De oorzaak is bekend: het verschil tussen niet-werken en werken is te klein. Ondanks het grote aantal vacatures loont het voor te veel mensen onvoldoende om aan de slag te gaan.

Want: wat doe je als alleenstaande als je een onzekere job krijgt aangeboden? Je verliest een aantal sociale voordelen, al was het maar het pasje om je kinderen goedkoop te laten sporten. Tegelijk moet je op zoek naar (enigszins betaalbare) kinderopvang. Velen maken de rekening, kijken hoeveel ze overhouden en blijven thuis. Dat is nog te begrijpen, al blijven ze zo wel geblokkeerd in hun precaire situatie.

Maar vooral, wat doe je als maatschappij? Simpel gesteld: laat je die mensen in de steek door te knippen in de uitkering? Of, laat je hen verder vastklitten in een uitzichtloze situatie?

Een bijzonder lastig dilemma waar de politiek zich geen weg mee weet. Integendeel, er worden flexi-jobs ingevoerd. Klinkt sympathiek voor de kleine ondernemer, maar deze extra baantjes zijn er enkel voor zij die al minstens vier vijfde werken. De meest kwetsbare groep wordt uitgesloten. 

Tegelijk wordt de nieuwe Vlaamse kinderbijslag amper afhankelijk gemaakt van het inkomen. Een gigantische gemiste kans om de kinderarmoede effectief te bestrijden.

Complex systeem

Intussen circuleren symboolvoorstellen. Zo wil rechts de werkloosheids­uitkeringen beperken in de tijd. Er zijn veel redenen te bedenken om voor of tegen te zijn, maar voor deze mensen lijkt het duidelijk. Ze zitten vaak al heel lang zonder job. Door hen van een uitkering op een amper lager leefloon te zetten, gaan ze zich niet plots haasten naar de VDAB.

De linkse eis om de minimumlonen op te trekken, en zo werken aantrekkelijker te maken, brengt evenmin zoden aan de dijk. Al is het maar omdat de laagste lonen in de regel nu al hoger liggen dan de wettelijke minima.

Elke partij heeft de mond vol van “werken meer lonend te maken”. Maar wat is dan de oplossing? Ons complexe systeem van uitkeringen is alvast geen hulp. Noch voor de beleidsmakers, noch voor de mensen die hun weg er niet in vinden. De realiteit is dat er geen enkele grondige, globale studie bestaat van hoe het beter kan. 

Begin daar alvast mee. Wat zou bijvoorbeeld het effect zijn van sociale voordelen nog even te laten doorlopen op het moment dat iemand werk vindt? Wat is de impact van kinderopvang die voor iedereen bereikbaar is? En hoe organiseer je extra begeleiding naar een job?

Een antwoord op die vragen zou in elk regeerakkoord na 26 mei moeten staan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden