Dinsdag 06/12/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnDe gebeten hond

Op deze manier wordt sterven, als de tijd rijp is, wel helemaal een makkie. Namaste nog aan toe

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Mark Coenen

De eerste keer ben ik veel te vroeg: van de zenuwen ongetwijfeld, maar ook omdat ik niet en nergens en nooit te laat mag komen van mijzelf. Het is een werkpuntje, vindt men in huisje Weltevree, maar ik ben daar onverbiddelijk in. Voor de rest ben ik een eitje en heeft men aan mij geen kind, maar stiptheid is een must.

Zeker de eerste keer, want je kunt geen twee keer een eerste indruk maken. En stel dat ik te laat ben en met een rood hoofd moet aansluiten, daar heb ik gewoon niet genoeg social skills voor, denk ik, en mijn therapeut denkt dat ook.

Het lokaal is gelegen in een stemmig verlichte kelder, waaruit rustgevende muziek me toewaait als was het een warme ­sirocco uit de Himalaya. Het geurt er naar appelsienen en ­kaneel, alsof Sinterklaas al langs is geweest. Een zaal vol matjes en blokken die op bakstenen lijken, maar dan in kunststof. Dekentjes. Mantra’s aan de muur.

Een voor een druppelen de andere cursisten binnen. Vriendelijk, glimlach op het gezicht. Ze knikken allen gemoedelijk. Ze installeren zich rond mij zonder een woord te zeggen.

Yoga. Ik heb me ingeschreven voor drie proeflessen, want ik ben nog niet helemaal gek. Dit is de eerste: Yin Aroma Yoga. Vandaar die geuren.

Als ik schichtig de zaal scan, merk ik tot mijn lichte ontzetting dat ik de enige man ben. ­Eindelijk voel ik wat dat betekent, in de minderheid zijn.

“Wij nemen nu de Back Mitra en plaatsen hem op de hoogte van het behabandje”, zegt Katrien zacht maar kordaat. Net nu ik voor een keer geen bh draag, denk ik gevat, want als er een mop kan gemaakt worden, ook een flauwe, mogen ze mij altijd wakker maken.

Niet dat ik al sliep, maar ik ben zo ontspannen als een drilpudding na drie bollen. Heerlijk. Dat was lang geleden, want mijn brein bleef maar koken en dreinen, maar gelukkig vond ik net voor ik helemaal kierewiet werd een oplossing: op een ­matje, omringd door vrouwen, in rare houdingen waar men beter geen foto’s van maakt.

Na een uurtje zweef ik geheel choco tegen het plafond. Ik ben al stretchend en diep in- en uitademend in zo’n rust­gevende gemoedstoestand geraakt dat ik denk: op deze manier wordt sterven, als de tijd rijp is, wel helemaal een makkie.

Namaste nog aan toe.

Om in de sfeer te blijven koop ik citroengras voor in de ­verstuiver en zoek ik oosterse gezangen voor als mijn geliefden thuiskomen na een lange werkdag. De eerste die begint te lachen met mijn nieuwe hobby krijgt een hengst, brom ik geheel ontspannen.

De volgende ochtend ben ik zo stijf als een plank.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234