Zaterdag 25/05/2019

Standpunt

Ook voor CD&V Antwerpen geldt: hoe lomp kun je zijn?

Bart Eeckhout. Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur.

O, wat dachten ze bij CD&V slim te zijn. Door een prominente orthodoxe jood een zichtbare plek te geven op de Antwerpse lijst, meende de partij de jacht op de blijkbaar zo levensnoodzakelijke joodse stem zegevierend te besluiten.

Dat valt tegen. Geheel in lijn met zijn fundamentalistische geloofsovertuigingen meent de heer Aron Berger dat mannen en vrouwen maar beter niet elkaars hand schudden. Eerder stelde de genoemde kandidaat al onder meer dat gemengd onderwijs 'kindermishandeling' is.

Dat zijn forse maar vrije meningen, zoals menig orthodoxe jood ze zal uiten. Ook de heer Berger heeft het volste recht ze te uiten. Maar wil je ze ook als partij een platform geven? En wil je het risico lopen dat zo'n kandidaat bij de geringste ethische kwestie de hele partij naar zuurstof doet happen?

CD&V wel. Althans: enerzijds wel. En anderzijds niet, gelet op de stofwolk van tegengestelde meningen die terstond opstoof onder christendemocraten.

Lees ook: Gebrekkige research, slechte communicatie: Peeters schiet zichzelf in de voet met komst Berger

Vanaf het Schoon Verdiep kijkt burgemeester Bart De Wever (N-VA) grijnzend toe. Na het uiteengevallen kartel Samen is CD&V de tweede concurrent die zichzelf met zoveel overgave in de voet schiet, dat ze bij FN overuren moeten draaien om voldoende munitie aangeleverd te krijgen. Ook voor CD&V Antwerpen geldt: hoe lomp kun je zijn?

Dat is de interne politieke vraag. Er zijn evenwel ook interessantere vragen te stellen bij deze kandidaatstelling. Net zoals de uiterst problematische voorstellen van de islamistische partij Islam confronteert het politieke engagement van een ultra-orthodoxe joodse kandidaat de seculiere samenleving met fundamentalistische meningen, die meestal in de marge worden stilgezwegen. We mogen het zeer oneens zijn met de heer Berger, maar eigenlijk moeten we hem ook dankbaar zijn omdat hij, net zoals fundamentalistische of orthodoxe moslims, de illusie van een seculiere consensus doorprikt.

Het brengt ons bij de vraag hoe die 'storende' mening het best politiek wordt vertolkt. Door ze onder te dompelen in een klassieke partij? Of door ze te isoleren in een themapartij van het radicale type-Islam? Of door de stem simpelweg buiten het debat te houden? Dat is de optie die Bart De Wever onlangs nog scheen te prefereren, toen hij stelde dat orthodoxe joden tenminste 'conflicten vermijden'. Tot ze geen conflicten meer vermijden, dus.

Geen van die strategieën is zaligmakend. Toch moeten we Aron Berger alweer dankbaar zijn. Omdat hij, vanuit de ontkenning, juist het belang onderstreept van de waarde van gelijkwaardigheid, ongeacht geslacht, seksuele voorkeur of religieus-culturele affiniteit. Wie die waarde ontkent, dient noch belachelijk gemaakt noch gecriminaliseerd. Hij verdient het wel standvastig en overtuigend te worden tegengesproken. Ook in de politieke arena, hoe en aan wiens zijde hij zich ook aandient.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.